Mαρινιέρα + κάπρι τζην + μπαλαρίνες = απλό, ultra σικ, κλασσικό και ακριβώς ότι πρέπει για χαλαρή διάθεση τις πρώτες ηλιόλουστες μέρες της άνοιξης.

Οσκαρλίσιους: Μιας και σήμερα είμαι happy, δε θα γκρινιάξω για τις στημένες πόζες, τα ξεχτένιστα κεφάλια, τα καταστροφικά για την ίριδα διαμάντια, τα χωρίς έμπνευση μικροσκοπικά τσαντάκια κου λου που κου λου που. This year, αποφάσισα ότι λατρεύω τη γκλαμουριά των Όσκαρ! (είναι που παραλίγο να τα χάσουμε...). Ιδού τα καλύτερα (*κλικ* για μεγαλύτερο μέγεθος).

Αυτό το t-strap Louis Vuitton πέδιλο με θηλυκό, αλλά άνετο τακούνι 9εκ και ανθισμένα λουλούδια, μου θυμίζει ότι οι ανοιξιάτικες μέρες είναι πιο κοντά απ’ όσο φαίνονται.

Μπορεί να ήταν ένα ακόμα trademark (μετά τις στέκες) της Blair (Gossip Girl), αλλά όπως αποδεικνύει και η (ως επί το πλείστον) stylish Eva Longoria, ένα μαύρο καλσόν με σχέδια σαν αυτά που φορούσε η αγαπημένη μας παιδική κούκλα, μπορούν να γλυκάνουν ένα lbd και να δώσουν dolly αίσθηση στο look.

Αυτή την άνοιξη, το φούξια ξεχωρίζει σε total looks. Για τις λιγότερο τολμηρές, υπάρχουν πάντα και οι funky λεπτομέρειες.

περισσότερες ιδέες

Υπάρχει μόδα και στα μαλλιά? Πέρα από το χρυσό κανόνα που λέει ποτέ να μην υιοθετούμε hair looks που θέλουν πολύ περισσότερο χρόνο για φορμάρισμα απ’ όσο είμαστε διατεθειμένες να δώσουμε, το hot κούρεμα που βλέπουμε all the time πλέον στις celebrities είναι το καρέ (ασύμμετρο σαν της Victoria Beckham ή πιο παιδικό –think Kate Holmes), το οποίο σε επίσημα events ερμηνεύεται ως χαλαρές vamp μπούκλες, που φέρνουν λίγη από την αίγλη του παλιού Hollywood, όπως ακριβώς στις εμφανίσεις των Ali Larter και Anne Hathaway. Το μόνο μείον του, η δυσκολία να παραμείνει αψεγάδιαστο για ώρες.

Κάθε ordinary μαύρο σύνολο μπορεί να αποκτήσει ενδιαφέρον με ένα αξεσουάρ σε έντονο χρώμα. Η Kate Beckinsale σετάρει το δικό της με μια μεγάλη τσάντα πόλης σε summery light τυρκουάζ. Sometimes, it's that simple...

Μπλε και όλες οι αποχρώσεις του: neon blue, royal blue, china blue, baby blue, navy blue.

Κρατάει σταθερά το ρόλο του "εναλλακτικού" χρώματος, σοβαρό και διαφορετικό μαζί, άλλοτε αποπνέοντας μυστήριο και άλλοτε, καθώς μαλακώνει τους τόνους του, παιχνιδιάρικο και έτοιμο για ταξίδια. Προσωπικά δε με τρελαίνει σε total look, παρόλα αυτά δε γίνεται να μη θαυμάσω ενδιαφέρουσες celeb εμφανίσεις και να ανακαλύψω το μπλε τριγύρω μου -και σε happy objects. Ίσως τελικά να υπάρχει το σωστό μπλε για την καθεμία. (*κλικ* για λεπτομέρειες)

Και τι σλόγκαν! Μηνύματα ευαισθητοποίησης. Η ιδέα μυρίζει τόσο πολύ politically correct ναφθαλίνη, που προκαλεί gag reflexes. Τι απέγιναν τα εύστοχα, «μαύρα» και ειρωνικά σχόλια? Προσωπικά εμμένω στη συλλογή μου, που εμπεριέχει μεταξύ άλλων τα (αντιγράψτε ελεύθερα): “Same shit, Different day”, “Real Life Happens On TV”, “2 things are infinite, the universe and human stupidity”, “Believe Nothing, Taste Everything” και το τελευταίο αγαπημένο “Life Begins When Sims2 Starts”. Μου φτιάχνουν το κέφι.

Τα suede μποτάκια σε natural χρώμα, μπεζ, καφέ ή καμηλό, είναι η πιο πρακτική επιλογή για άνετες (και ζεστές) εμφανίσεις στην πόλη, όταν ο καιρός είναι χειμωνιάτικος. Βέβαια το μήκος τους (λίγο πάνω από τον αστράγαλο) θα δείξει τα πόδια πιο κοντά -αν και η Sarah Jessica φαίνεται να μην πτοείται από τέτοιες λεπτομέρειες- οπότε η εναλλακτική της ψηλότερης μπότας αποτελεί ιδανική λύση. Η Blake Lively που έτσι κι αλλιώς δεν έχει κανένα λόγο να ανησυχεί, υπενθυμίζει ότι συνδυάζονται άψογα με skinny jean, ενώ λεπτομέρειες από γούνα, είναι πάντα καλοδεχούμενες όταν οι ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες, αρχίζουν να τρομάζουν. Τέλος, αν η συλλογή σας περιέχει και τις διάσημες Ugg, θυμηθείτε ότι σύμφωνα με τις οδηγίες τους, φοριούνται χωρίς κάλτσες!

(χωρίς spoiler!)
Έγινε χτες στην Τέντα του Bryant Park και με guest judge τη Victoria Beckham (!) η παρουσίαση των collection και των πέντε σχεδιαστών που έχουν απομείνει στο Project Runway, ώστε να μην αποκαλυφθεί η τριάδα του τελικού.
Τα στοιχήματα, όμως, μετά το πανηγυρικό show είναι υπέρ του Christian, καθώς είναι πολύ κοντά στο να ανακηρυχθεί νικητής της σεζόν, με μια δυναμική και ενιαία σειρά ρούχων, αναγνωρίσιμη και ταυτόχρονα με εμφανείς τις γνωστές επιρροές του από Vivienne Westwood μεριά. Fierce! όπως θα έλεγε και ο ίδιος. Ποιος ξέρει όμως, μπορεί το αποτέλεσμα τελικά να ανατρέψει τις προβλέψεις.

Υπάρχουν μερικά (λίγα η αλήθεια) πράγματα που σου τη δίνει που δε μπορείς να τα βρεις στην Αθήνα, και εύχεσαι να ζούσες προς Αμερική μεριά, όπως o Josh Lucas, τα Victoria’s Secret και τα Starbucks. Oh wait, Starbucks έχουμε πλέον. Και Victoria’s Secret, μπορείς να βρεις, με τιμές όμως τριπλάσιες απ΄ ότι στον τόπο τους. Και οι τιμές στον τόπο τους την εποχή των εκπτώσεων κατεβαίνουν ακόμα περισσότερο και μπορείς να αγοράσεις σετάκια με λιγότερα χρήματα απ’ όσο στοιχίζει ένα πρωινό στα Starbucks (caramel macchiato + raspberry cheesecake δηλαδή).

Για να μιλήσω με αριθμούς, λοιπόν, βρήκα μία sooooo cute κόκκινη με μεγάλα άσπρα πουά ridiculously fluffy ρομπίτσα, που αν έκανα on line παραγγελία (30$) συν τα μεταφορικά για να κάνει υπερατλαντικό ταξίδι (25$) το σύνολο ερχόταν στα μισά-και λιγότερο (δολάρια) απ΄ ότι στοίχιζε εδώ (σε ευρώ)! Έπρεπε να την αποκτήσω, αλλά με τις παραγγελίες εκτός ευρωπαϊκής ένωσης, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος του τελωνείου, που μπορεί να χρεώσει φόρους ακόμα και όσο σχεδόν κόστος του εμπορεύματος. Αλλά και σε αυτή την περίπτωση, θα μου στοίχιζε φτηνότερα απ’ όσο αν την αγόραζα από εδώ!

Και έτσι την παρήγγειλα. Με ευχαρίστησαν που επέλεξα αυτούς για το homewear μου και για τέσσερις μέρες μου έστελναν ενημερωτικά ευχαριστήρια mail και 'όλα καλά, όπου να ναι θα φύγει και η παραγγελία σας'. Την τέταρτη μέρα, μου έστειλαν ένα mail, που έλεγε 'δυστυχώς η παραγγελία σας τελικά δεν έφυγε' (έχασε τη πτήση?), αλλά να μην ανησυχώ γιατί το προϊόν είναι σε stock και ετοιμάζεται, οπότε όπου να ‘ναι θα φύγει, αλλά αν εγώ άλλαξα γνώμη (ή τσαντίστηκα από το inconvenience) να τους κάνω ένα τηλεφωνάκι να την ακυρώσουμε. Βέβαια, εγώ που δεν έχω αυτή τη σύνδεση που διαφημίζεται στη tv και λέει ο θείος, 'Να τηλεφωνήσω στο Αμέρικα? Ελεύθερα!' δε πήρα τηλέφωνο, ενώ στο μεταξύ με είχαν τρελάνει στα διαφημιστικά mails ‘ψωνίστε αυτό από το καινούριο μας κατάλογο, ψωνίστε το άλλο, γιατί το χουμε σε προσφορά, στα τρία το ένα δώρο’ κτλ, ενώ εγώ περίμενα υπομονετικά να ράψουν τη ρόμπα μου, να την υφάνουν, να τη στολίσουν και να μου τη στείλουν.

Indeed, τέσσερις μέρες αργότερα, η παραγγελία έφυγε και έξι μέρες μετά ήταν ήδη στο ταχυδρομείο, απ΄ όπου και την παρέλαβα –δηλαδή πέρασε με αδιαφορία από το τελωνείο (γιούπι). Γεγονός που οφείλεται στο μικρό της κόστος, αλλά κομματάκι risky, γιατί απ΄έξω είχε κολλημένο το τιμολόγιο κανονικά, τι περιέχει το πακέτο, πόσο στοιχίζει, από πού έρχεται, ότι είναι εμπόρευμα κλπ. Όπου παρεμπιπτόντως, το τι περιέχει το πακέτο ακριβώς δεν είναι μια πληροφορία που θέλεις να μοιραστείς σε δυο ηπείρους. Γιατί οκ, μια ρομπίτσα είχα, αλλά αν ήταν πέντε στρινγκ με φούντες, ε τότε είναι που θα γινόμουν ρόμπα. Τέλος πάντων, δύο βδομάδες από την παραγγελία μέχρι την παραλαβή, not bad at all.

Η μόνη μου παρατήρηση είναι η απογοήτευση που πήρα από την συσκευασία: ίσως λόγω μεγέθους, το προϊόν δεν ήταν σε κουτί, αλλά σε ένα κοινό σελοφάν και κατευθείαν στο φάκελο, κάτι που δε μου έχει ξανατύχει σε on line παραγγελία, που γενικά είναι σε βαρετά κουτιά ταχυδρομείου, αλλά μέσα σε πιο μικρά χαριτωμένα, τυλιγμένα δωροεκπληξάκια και anyway όλη αυτή η διαδικασία 'ανοίγω το μεγάλο κουτάκι, βγάζω το μικρό και παιδεύομαι με σελοτέιπ και κολλητικές ταινίες μέχρι να το ανοίξω' είναι το μοναδικό fun στοιχείο που μπορεί να σου χαρίσει το απρόσωπο e-shopping. Ε, αυτό και το ότι φοράω την αφράτη ρομπίτσα μου και κόβω βόλτες μέσα στο σπίτι :)

H εβδομάδα μόδας στη Νέα Υόρκη για το φθινόπωρο – χειμώνα 2008 πλησιάζει στο τέλος της, αλλά αυτή τη φορά αντί να δούμε τα ρούχα πάνω στη πασαρέλα, θα δούμε ρούχα κάτω από αυτή και πάνω στις διάσημες που παρακολούθησαν τα ντεφιλέ.

Η Sophia Bush ήταν παρούσα σε αμέτρητα shows, καταφέρνοντας να διατηρήσει ένα νεανικό και sexy look, γεγονός ακόμα πιο δύσκολο συγκριτικά με τις υπόλοιπες, καθώς για κάθε show έπρεπε να βρει και μια διαφορετική εμφάνιση. Κινείται βάσει σχεδίου να γίνει το επόμενο αγαπημένο πρόσωπο των φωτογράφων και των stylish κοριτσιών?

Έντονα χρώματα στα αξεσουάρ: Η Rihanna φοράει πορτοκαλί γόβες? Ewww! Μόλις πέρασε τη γραμμή που χωρίζει τις τολμηρές από τις κιτς.

Εκκεντρικές λεπτομέρειες + nude γόβες: πολλά φορέματα όσο extreme και να είναι, παραμένουν πιο κομψά από τα παντελόνια.

LBD: never out of style. Μήπως όμως έπρεπε να προσπαθήσουν περισσότερο? Σε διάσημα catwalks βρέθηκαν εξάλλου.

Grunge vs Κυριλέ: Χμ, η επιλογή δεν είναι δύσκολη...

Kάτι οι νέες συλλογές που αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους στα μαγαζιά, κάτι ο καλός καιρός, μπαίνουμε σιγά σιγά σε mood ανανέωσης και αλλαγών. Βέβαια, καθώς είναι δύσκολο να περάσει κανείς κατευθείαν από τα σκούρα του χειμώνα στα φωσφοριζέ ροζ και κίτρινα της άνοιξης (και με τον κίνδυνο ο καιρός να ξαναχαλάσει), ένας συνδυασμός που φέρνει μαζί του αέρα φρεσκάδας, διατηρώντας ταυτοχρόνως τη σοβαρότητα του χειμώνα είναι αυτός του πράσινου με το μπλε, που αποφεύγει την παγίδα του μουντού, αν διανθιστεί με λευκές ή κόκκινες λεπτομέρειες, καθώς προσδίδουν ναυτικό χαρακτήρα στο σύνολο (τα ρούχα στις φωτογραφίες είναι Banana Republic).

Ανθισμένα λουλούδια: από τις παστέλ αποχρώσεις των λουλουδιών εμπνέεται η ανοιξιάτικη συλλογή του Dior για το 2008. Σκιές, μονές ή πενταπλές, κραγιόν και gloss σε διάφανα ροζ χρώματα απαρτίζουν τη συλλογή, μαζί με ιριδίζουσες πούδρες (αν δεν είχα ήδη δύο στο beauty case μου, θα τις έβρισκα αρκετά δελεαστικές) και star product τη τόσο γλυκιά και ονειρεμένη Flower Blossom Palette, που μπαίνει αυτομάτως στη λίστα των must-haves.
On second thoughts, όμως, καθώς φαίνεται να είναι από εκείνα τα προϊόντα που έχουν περισσότερο διακοσμητικό και όχι πρακτικό ρόλο, (δε λυπάσαι να τη χαλάσεις;), τα χρώματα φαίνονται σχεδόν αόρατα, άρα θα δουλεύουν καλύτερα ως highlighter (για να μην πω ότι δεν έχω καταφέρει ποτέ να πετύχω κολακευτικό αποτέλεσμα χρησιμοποιώντας παστέλ τόνους) και η τιμή της, με πείθουν να αρκεστώ στο να τη χαζεύω...

The pregnancy conspiracy και η βασίλισσα του καρναβαλιού: ewwww! τι φοράει η Angelina Jolie (btw το περιοδικό OK! επιβεβαίωσε τις φήμες περί εγκυμοσύνης) : ξεκινάει ως μαύρη φαρδιά πουκαμίσα-best seller για μνημόσυνα ή τροφαντές ή για τροφαντές που έχουν να πάνε σε μνημόσυνο (που sorry κιόλας, αλλά και έγκυος να είναι η Angelina -εγώ δε θέλω να το πιστέψω ακόμα- πόσο πολύ μπορεί να έχει φουσκώσει η κοιλιά της?) και καταλήγει σε μια αποκριάτικου επιπέδου μακριά φούστα με παγιέτες, σε ένα ιμπρεσσιονιστικό σχέδιο, που αν το κοιτάξεις επίμονα από απόσταση 20εκ. θα δεις να ξεπηδά ο χάρτης της Μποτσουάνα or something like that, τον τόπο δηλαδή που θα επιλέξει για να γεννήσει αυτή τη φορά. Ωραίο δαχτυλίδι, though, άσχετο φυσικά με τα υπόλοιπα. Oh, τώρα το θυμήθηκα: ξέρετε πού έκανε αυτή την εμφάνιση; Στο φεστιβάλ της Santa Barbara -no no, δεν υπονοώ τίποτα....

Aπό τον δημιουργό των πιο αγαπημένων τηλεοπτικών hit, Darren Starr, το νέο show του ABC αυτοπροσδιορίζεται ως το καινούριο Sex & The City, με μια δόση από το The Devil Wears Prada, αλλά εγώ για ένα ανεξήγητο λόγο, βρίσκω περισσότερο ενδιαφέρον στο να κάτσω να λιμάρω τα νύχια μου. Well, ίσως αυτός ο λόγος, πέραν του ότι χρειαζόμουν ένα μανικιούρ, να μην είναι ακριβώς ανεξήγητος...
Το πρόβλημα με το Cashmere Mafia είναι ότι προσπαθεί υπερβολικά να είναι stylish, να είναι witty, να είναι μοντέρνο, ενώ όλοι ξέρουμε ότι το στυλ, το πνευματώδες χιούμορ και το να είσαι μέσα στα πράγματα, μπορεί να χρειάζονται δουλειά, αλλά εκφράζονται αβίαστα, φυσικά και απλά –και εκεί είναι η αξία τους.
Το story έχει μια τετράδα (ναι, ξανά μια τετράδα) διαφορετικών, αλλά χαρακτηριστικών (υποτίθεται) ultra πετυχημένων γυναικών και τα προβλήματά στις σχέσεις τους με συζύγους, εραστές, μνηστήρες και αρραβωνιαστικούς.

Περισσότερο από το πόσο στερεοτυπικά παρουσιάζονται πάντα οι power driven γυναίκες (total bitches, που ποτέ δεν μπορούν να έχουν και καριέρα και φυσιολογική οικογενειακή ή ευτυχισμένη προσωπική ζωή), με εκνευρίζει που ξυπνούν το πρωί για να πάνε στη δουλειά και έχουν ήδη μαλλιά –υπερπαραγωγή, που βρίσκουν ταξί ακριβώς όποτε το χρειάζονται και που δεν παχαίνουν, χωρίς να κάνουν δίαιτα. Α, και ότι στις ζωές τους δεν υπάρχει χωρισμός που να μη ξεπερνιέται με μια designer τσάντα, ενώ όλες ξέρουμε ότι απαιτείται επιπλέον το ασορτί ζευγάρι γόβες, ένα καινούριο κούρεμα, άφθονο girl talk και ένας νέος έρωτας.
Enough με την ιστορία όμως, που αρχή είναι ακόμα, δικαιούται το benefit of the doubt, και ποιος ξέρει, μπορεί να βελτιωθεί. Το μεγάλο ζητούμενο στο Cashmere Mafia είναι τα ρούχα, στα οποία έχει βάλει το χεράκι της και η Patricia Field! Αλλά, όπως θα έλεγε και ο Michael Kors, αν ήμασταν σε άλλο show “well, the taste level just wasn't there”.

Η Mia (Lucy Liu) εμφανίζεται με ακατάλληλα και μάλλον άβολα σύνολα στην απαιτητική δουλειά ως εκδότρια περιοδικού, ενώ δείχνει μια προτίμηση σε υπερμεγέθη σκουλαρίκια (θα τα κάνουν trademark σαν τις μπουτονιέρες της Carrie?) που φαίνονται awfully βαριά και μου αποσπούν τη προσοχή. Λοιπόν, η Mia δεν μπορεί να γίνει Carrie, απλώς και μόνο επειδή περπατά στους ίδιους δρόμους και κρατάει designer τσάντες. Η Carrie είχε μια στήλη για το sex, δούλευε από το σπίτι και ήταν party girl: όχι μόνο μπορούσε, αλλά επιβαλλόταν να φοράει εξωφρενικά outfits. H Mia δε μπορεί να κάνει το αντίστοιχο, όταν βρίσκεται επί 12ώρου βάσης στο γραφείο και σε καμία περίπτωση δεν εκφράζει μια πετυχημένη γυναίκα στο χώρο εργασίας της, αλλά μάλλον μια πετυχημένη γυναίκα όπως θα ήθελε να μπορούσε να ντύνεται στο χώρο εργασίας της.

Από την άλλη, η Miranda Otto (ως Juliet) παίζει με τις ρυτίδες του μετώπου της (bring the botox back λέμε!), ενώ όταν αποφασίζει η κολλητή της και make up executive να της κάνει ένα complete make over, τη μετατρέπει σε πόρνη πολυτελείας και όλες μαζί καμαρώνουν για το φτηνιάρικο αποτέλεσμα!

Το μακιγιάζ είναι επίσης προβληματικό, πολύ έντονο, πολύ ψεύτικο, πολλές φακίδες, πολύ απ’ όλα και ενοχλεί. Και anyway, το να προσπαθεί η σειρά να γίνει το νέο Sex & The City, ακόμα κι αν δείξει σημάδια σημαντικής βελτίωσης στο μέλλον, αυτό σημαίνει ότι θα είναι πάντα δεύτερο –σε στυλ, έμπνευση, πρωτοτυπία, προτίμηση. Και δεύτερο = soon forgotten.