Τελευταία μπορεί 9 στις 10 λέξεις μου να είναι "διακοπές" (και η δέκατη "εκπτώσεις"), ωστόσο η δουλειά συνεχίζεται, ασχέτως ζέστης, ξαφνικής μπόρας, βαρεμάρας, αναμονής, εισιτηρίων που τα αφήνεις 'τυχαία' στο τραπεζάκι για να τα βλέπεις κάθε πρωί και συναδελφικών μαχαιρωμάτων που συνεχίζουν μέχρι τέλους, γιατί μερικοί την έχουν δει μονομάχοι, χωρίς τα trendy σανδάλια.

Και η ερώτηση είναι 'τι φοράνε πάλι στη δουλειά;' -όπου ακόμα και με minimum dress code, τα σορτσάκια και τα αποκαλυπτικά καλοκαιρινά φορεματάκια είναι "no no". Αν λοιπόν το χειμώνα, η στολή εργασίας ήταν πουκάμισο + παντελόνι, αυτό ερμηνεύεται ως shirt dress, στο κατάλληλο μήκος, που και σοβαρότητα αποπνέει (ειδικά αν το pattern του υφάσματος είναι ριγέ-μπλε ή ουδέτερο μπεζ) και δροσερό είναι και δεν προκαλεί. Η Jessica Biel συνδυάζει το δικό της με πλατφόρμες, όχι ιδιαίτερα ψηλές, που δίνουν μια city πινελιά, ενώ η bohemian δερμάτινη τσάντα (με trendy κρόσσια), αφήνει να εννοηθεί ξεκάθαρα ότι μπορεί να δουλεύουμε, αλλά το μυαλό μας τρέχει αλλού.

Οπότε, η επόμενη ερώτηση που προκύπτει, είναι: πού πάει η Jessica Biel ντυμένη έτσι; Έπιασε κι αυτή δουλειά γραφείου 9 με 5?

http://www.ginesimmaxos.gr/

Πριν λίγο καιρό είχα γράψει ότι τα στενά μίνι φορέματα είναι too much για το προσωπικό μου γούστο. Όταν όμως το μήκος του φορέματος φτάνει στο γόνατο ή είναι οριακά λίγο πιο κάτω από αυτό, ακόμα και γυναίκες που ξεχειλίζουν σεξουαλικότητα, φαίνονται κομψές και όχι πρόστυχες. Αν μάλιστα η γραμμή του φορέματος γίνει και λιγάκι πιο χαλαρή (όπως πχ με τσέπες στη μέση) το αποτέλεσμα είναι ακόμα πιο μοντέρνο! Όλες οι κυρίες των παραπάνω φωτογραφιών (*κλικ για μεγαλύτερο μέγεθος), αν παρατηρήσετε, δεν φοράνε καθόλου κοσμήματα στο λαιμό (μόνο σκουλαρίκια ή βραχιόλια), ακριβώς για να μη παραφορτωθεί το σύνολο. Όσο για τα παπούτσια, που θα το συνοδέψουν οι επιλογές είναι πολλές, αλλά προτιμώ μια χρωματικά έντονη άποψη, σε πιο σκούρο ή εντελώς διαφορετικό χρώμα από το φόρεμα, για νεανικό feeling.

Πάντως, σε όλες τις περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι όμορφο και καθόλου προκλητικό, γεγονός που το καθιστά ακόμα και ιδανικό για εκείνο το γάμο που είστε καλεσμένη και δεν ξέρετε τι να φορέσετε -αλλά έχετε κατά νου ότι το look θα είναι ενημερωμένο, αλλά καθόλου βολικό. Πώς να χορέψεις με το στράπλες και πώς να φας με το στενό; Αλλά, πώς το λένε; η ομορφιά θέλει θυσίες;

Τα L’Occitane τα συμπαθώ ιδιαιτέρως, για τις vintage συσκευασίες τους (οι οποίες περιλαμβάνουν και ετικέτες στη γραφή Braille!), τα stand τους που αποπνέουν μια αίσθηση δροσιάς και χαλάρωσης, γιατί έχουν το μεσογειακό καλοκαίρι μέσα τους καθώς έρχονται από την Προβηγκία (που όπως και να το κάνεις ακούγεται γνήσια σνομπ) και γιατί έχουν 2-3 προϊόντα που αγοράζω φανατικά και κατ’ εξακολούθηση, όπως οι κρέμες χεριών, το cold cream soap και ό,τι κυκλοφορεί σε μίνι πρακτικό μέγεθος τσάντας.

Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν τολμούσα να δοκιμάσω από την εταιρία καλλυντικά περιποίησης ή καθαρισμού προσώπου και στρεφόμουν πάντα στους συνήθεις υπόπτους (Shiseido, Estee Lauder κλπ). Αρκετές, όμως, κρέμες προσώπου που δοκίμαζα ανά διαστήματα (πλέον κάθε φορά που ψωνίζω, ζητάω δείγματα από προϊόντα που δε γνωρίζω) μου ταίριαζαν και έτσι τη τελευταία φορά αγόρασα το Ultra Rich Eye Balm, μια ενυδατική ματιών με υφή σχεδόν μους! Το ίδιο ενυδατική με μια κρέμα ματιών - το ίδιο ελαφριά με ένα τζελ ματιών. Με 5% shea butter, γνωστό για τις θρεπτικές και ενυδατικές του ιδιότητες, κάνει ότι υπόσχεται: απαλύνει το δέρμα της ευαίσθητης περιοχής των ματιών και το προστατεύει. Για μένα είναι πολύ σημαντικό να μην ακούω υποσχέσεις του τύπου «θα φύγουν οι μαύροι κύκλοι» ή «εξαφανίζει τις σακούλες κάτω από τα μάτια», τα οποία καμία κρέμα δεν πραγματοποιεί. Το Ultra Rich Eye Balm είναι για ενυδάτωση και αυτό κάνει.

Τώρα το μόνο που θέλω είναι το site της εταιρείας να κάνει δωρεάν αποστολές στην Ελλάδα για να μπορώ να εκμεταλλεύομαι τις προσφορές που έχει κατά καιρούς.
Mental Note: να δοκιμάζω νέα προϊόντα, από εταιρίες που συμπαθώ και εμπιστεύομαι.

Το ΜJ t-shirt μου βγήκε από το πλυντήριο με λεκέδες σκουριάς(?). Όχι τα t-shirt από τα H&M, όχι οι πετσέτες από τα IKEA, αλλά μόνο το συγκεκριμένο. Τι στο διάβολο? Which reminds me, ο διαβολάκος του λεκέ κάνει θαύματα λένε (keeping my fingers crossed).
Plus, στις ζημιές που καταγράφονται κάθε φορά που έρχεται η γυναίκα που καθαρίζει, συμπεριλαμβάνεται πλέον το πιο κιτς plastic fantastic κολιέ – mixer. R.I.P.
Προφανώς δεν είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί (I should know better than that). Ούτε ήρθε το τέλος του κόσμου (το 2012 δεν έρχεται υποτίθεται?). Και ναι θα έπρεπε να σταματήσω να γκρινιάζω, είναι καλοκαίρι, έρχονται οι διακοπές, πέρασε μια ολόκληρη χρονιά και τη σκαπουλάραμε κι αυτή. Ξέρω. Ναι είναι απλώς «πράγματα», αλλά στη τελική είναι «πράγματα που κοστίζουν χρήματα». Και δεν εννοώ μόνο χρήματα που θα μπορούσα να είχα ξοδέψει αλλιώς. Αλλά χρήματα που έχω δουλέψει / αγχωθεί / κουραστεί να βγάλω. Aaaargh… θα σταματήσω να ψωνίζω και θα δίνω όλα μου τα χρήματα σε επαγγελματικά μασάζ...!

coach, bonnie canvas tote, 398€ (με ονειρεύομαι να την κρατάω)

Άλλοι περνάνε οικονομική κρίση και κόβουν τα πολλά ψώνια. Άλλοι νιώθουν άβολα ή είναι φοβισμένοι, επειδή ακούν για την οικονομική κρίση και έχουν μαζευτεί στα έξοδά τους. Άλλοι βλέπουν τη ντουλάπα τους να ξεχειλίζει και αποφάσισαν, ως δείγμα ωριμότητας (?), να χαρούν ότι έχουν προτού ξαναβγούν στην αγορά. Και άλλοι ψάχνουν να βρουν δικαιολογίες: «μα, μου αξίζει γιατί δεν παραστράτησα από τη δίαιτα», «μα, το χρειάζομαι γιατί έχω πάρει κιλά και τα περσινά ρούχα δε μου κάνουν», «μα, μέχρι το Σάββατο οι μπουτίκ Coach έχουν προσφορές 30%», «μα, αν σταματήσω να ψωνίζω τότε τα καταστήματα δε θα βγάλουν κέρδος, άρα θα κλείσουν, άρα θα απολύσουν τους υπαλλήλους και θα μείνει χωρίς δουλειά η ράφτρα /ο πατρονατζής /ο υφασματάς κλπ κι έτσι συμμετέχω στο να γίνει ακόμα πιο βαθιά η οικονομική κρίση!».

Από όλες τις πιθανές δικαιολογίες η τελευταία μου φαίνεται η πλέον άκυρη. Όχι γιατί όλα ράβονται στην Κίνα έτσι κι αλλιώς. Αλλά, γιατί τα διπλά μηνύματα που υπονοεί είναι ικανά να σε τρελάνουν: από τη μία, δηλαδή, έχουμε οικονομική κρίση άρα είναι ντροπή σου αν κρατάς μια πανάκριβη τσάντα με ένα logo μεγαλύτερο κι από την επιθυμία μου για ένα dulce leche caramel cheesecake από το Cheesecake Factory, γιατί το να μοστράρεις πλέον έτσι τα designer αποκτήματά σου είναι δείγμα αναισθησίας, άρα είσαι και μεγάλη γαϊδούρα λέμε -μεγάλη γαίδούρα με ακριβή τσάντα, για να ακριβολογούμε! Αλλά αν δε ψωνίσεις, πάλι γαϊδούρα είσαι, διότι συντελείς στο να χάσει ο κοσμάκης το παντεσπάνι του! Δηλαδή, συνέχισε να ψωνίζεις και να ξοδεύεις όπου ξόδευες, αλλά μη το κάνεις βούκινο κιόλας. Τουτέστιν, ψώνιζε στα κρυφά!

Μάλιστα… δε θα αντιτάξω προφανώς το εξίσου απλοϊκό επιχείρημα, ‘εντάξει και τα παιδάκια στην Αιθιοπία πεινάνε, αυτό σημαίνει ότι δε πρέπει να πετάξω το χαλασμένο γάλα που έχω στο ψυγείο μου;’ Ούτε το ‘δικά μου είναι τα λεφτά, κι άμα θέλω τα κάνω μασούρια /συλλογή κόμικς /σεμέν για το τραπεζάκι’, που έτσι κι αλλιώς είναι αυτονόητο.

Αλλά θα αναρωτηθώ: Γιατί θεωρούνται τα γυναικεία ψώνια υπερβολικά και δείγμα κατακριτέας σπατάλης; Γιατί δε θεωρείται προκλητικό ένα μοχίτο των 10€ στο Γκάζι; Και ένα δεύτερο ποτό μετά; Οι άντρες που αλλάζουν κινητό δυο φορές μέσα στο χρόνο; Ο καφές των 4€ στην πλατεία του Βύθουλα; Τα SUV ακόμα και χωρίς το τέλος ταξινόμησης; Οι γαμήλιες δεξιώσεις; H κόκα κόλα των 3€ στο σινεμά; Η διπλή ταρίφα που σε αφήνει και στη παραπάνω γωνία από το σπίτι σου για να μη μπλέκει τώρα στα στενά; Το επιτόκιο των πιστωτικών; Ένα βιβλίο του συρμού που θα τελειώσεις μέχρι να φτάσει το τρένο από τη Κηφισιά στον Πειραιά και κάνει 20€; Ο λογαριασμός σε εστιατόρια που το μόνο που έχεις φάει στη μάπα είναι το κακό σέρβις; Το εισιτήριο των 70€ για μια συναυλία που τη τελευταία στιγμή κιόλας αναβάλλεται; Το ποσό που πληρώνουμε για την ΕΡΤ;
Και η λίστα συνεχίζεται…

Ή μήπως τελικά είναι όοολα τα παραπάνω σπατάλες; Οπότε αν ο καθένας κοστολογεί τις υπηρεσίες που προσφέρει όσο θέλει και αν η καθημερινότητα είναι έτσι κι αλλιώς πανάκριβη, γιατί να μη ξοδεύω τα χρήματά μου σε υπερκοστολογημένες τσάντες, που τουλάχιστον κάνουν τη ζωή μου πιο ροζ; Γιατί να μη ξοδεύω, όχι επειδή έχω εφεύρει μια καλή δικαιολογία, αλλά γιατί έτσι μ’ αρέσει; Ροζ. Και χωρίς ενοχές.

Η καθημερινή μου ρουτινοεπιλογή είναι ενυδατική + πούδρα, αλλά όταν έπεσε στα χέρια μου ένα γιγαντιαίο δείγμα του διάσημου Illuminating Tinted Moisturizer SPF 15 της Stila, άλλαξα τη καθημερινή μου συνήθεια.

Το προϊόν ήταν καλύτερο από ότι περίμενα και κυρίως λιγότερο λιπαρό από ότι φανταζόμουν. Απορροφάται καλά, αν του δώσεις χρόνο, ενώ ας μη ξεχνάμε πόσο βολικό είναι να ξυπνάς το πρωί και να απλώνεις μια κρέμα που και ενυδατώνει και δίνει λάμψη και παρέχει αντηλιακή προστασία για την πόλη. 3 σε 1!

Μεγάλο μείον: έχει μόνο δύο αποχρώσεις και τουλάχιστον αυτή που δοκίμασα εγώ ήταν …σχεδόν αόρατη, που σημαίνει πως σε σημάδια τοπικά χρειάζεται απαραιτήτως concealer.
Συν: κάνει το πρόσωπο να δείχνει αρκετά φρέσκο (ότι πρέπει μετά από hangover …ή έστω ολονυχτία παίζοντας Sims με σκοπό να γίνει ο πρωταγωνιστής μου διάσημος συγγραφέας και να τελειώσει το αριστούργημά του “To Mock A Killing Bird”… ναι….)

Με αυτή την περιέργεια που με διακρίνει (στην οποία αποδίδω και άλλες απορίες, όπως γιατί δε χώρισαν ακόμα ο Μ. και η Α.) αγόρασα το ακόμα πιο διάσημο Tinted Moisturizer της Laura Mercier. Και πραγματικά είναι όντως καλύτερο. Απορροφάται πιο γρήγορα, καλύπτει λιίιγο περισσότερο, δίνει κάπως χρωματάκι και έχει μεγαλύτερο SPF 20. Προτίμησα να το απλώνω με σφουγγαράκι (όπως το make up) για να είμαι σίγουρη ότι δε μένει κανένα σημείο ακάλυπτο και με λίγο ρουζ από πάνω instantly γλιτώνω περίπου εφτάμιση λεπτά ύπνου. Not bad.

Ετυμηγορία: θα άλλαζα το συνδυασμό ενυδατικής/αγαπημένης πούδρας για το νέο απορρυπαντικό με μπλε και κόκκινους ενεργούς κόκκους? Όχι. Θα τον άλλαζα για ένα ενυδατικό προϊόν με χρώμα και αντηλιακή προστασία; (πάλι) Όχι. Χρειάζομαι περισσότερη κάλυψη απ΄ότι μου παρέχουν. Αλλά…
Συμπέρασμα: δε βλάπτει να δοκιμάζει κανείς καινούρια προϊόντα. Μπορεί να ανακαλύψει ιδιότητες, οφέλη και ευκολίες που δε περίμενε. Τώρα πάλι, εγώ που δεν ανακάλυψα τίποτα, at least I tried και ξεκόλλησα λίγο από τα ίδια και τα ίδια κάθε πρωί!

Με το στυλ της Drew Barrymore όχι μόνο δε τρελλαίνομαι, αλλά ενίοτε γελάω κιόλας. Still, τον τελευταίο καιρό έχει κάνει μερικές εκκεντρικές, αλλά εντυπωσιακές εμφανίσεις, που μου άρεσαν πολύ, όπως αυτή η glamorous αιγαιοπελαγίτικη (που συνδυάζει μια ποικιλία φετινών trends όπως στολισμένος λαιμός, έθνικ κλπ) σε ένα event για το Grey Gardens, από την οποία ξεχώρισα τα φανταχτερά τυρκουάζ κοσμήματα. Βέβαια η Drew το πήγε στα άκρα και φόρεσε όλο το σετ, όπως έκαναν παλιά οι θείες μας (σκουλαρίκι-κολιέ-βραχιόλι δώρο από το θείο σε κάθε κέρατο που έτρωγαν).

Εγώ πάλι, που δεν έχω κερατωθεί ακόμα (από όσο ξέρω) ξεχώρισα μόνο το δαχτυλίδι και λίγο μετά έπεσα πάνω σε ένα παρόμοιας φιλοσοφίας από τα Rachel Leigh Jewelry (72 δολαριάκα στο shopbop.com). Αν και ερωτεύσιμο με τη πρώτη ματιά, είπα να συγκρατηθώ γιατί αφενός δεν ήθελα να δώσω τόσα χρήματα, καθώς όπως έχω ξαναπεί δεν είμαι ring person, οπότε δε θα έκανε απόσβεση με αυτή τη τιμή, και αφετέρου γιατί χωρίς να μπορώ να δοκιμάσω το συγκεκριμένο δαχτυλίδι – γκουμούτσα, η αγορά ήταν λίγο risky.

Αλλά σε αυτό που μπορείς πια να βασίζεσαι είναι πως ότι γίνεται μόδα, κυκλοφορεί σε διάφορες παραλλαγές και από οικονομικότερα brands, οπότε φαντάζεστε τι χαμόγελο έσκασα όταν διέκρινα ένα παρόμοιο δαχτυλίδι στον κατάλογο των Accessorize. Έτρεξα, το αγόρασα και Οκ, μπορεί να μην είναι τόσο χλιδάτο όσο της Drew, ούτε τόσο ξεχωριστό όσο το Rachel Leigh, αλλά σίγουρα τη δουλειά του τη κάνει!

Ευχαριστώ πολύ για τη συμμετοχή! Τα ονόματα που κερδίζουν είναι Μαρία Τσο., Γεωργία Αλ., Ειρήνη Αν., που έχουν ήδη ειδοποιηθεί με e-mail. Πάω να δω πώς θα τα πακετάρω τώρα για να μην έχουμε ατυχήματα...

Το Shopping Therapy έφτασε τα 500 δημοσιευμένα ποστ (και αμέτρητα shopping sprees στο μεσοδιάστημα), αλλά ακόμα δε θεραπεύτηκα. So, υποθέτω θα πρέπει να συνεχίσω.

Επιπλέον, μέχρι και την Δευτέρα 8-6 θα τρέξει ένα μικρό giveaway, με τρεις νικήτριες. Τα δωράκια είναι αυτή τη φορά 2 deluxe δείγματα, από προϊόντα που είναι απαραίτητα για να ξεκινήσετε και να ολοκληρώσετε ένα αψεγάδιαστο μακιγιάζ, το Α και το Ω δηλαδή της διαδικασίας, ένα primer + ένα spray φιξαρίσματος.

Να τα προϊόντα στα κανονικά τους μεγέθη:

Laura Mercier Foundation Primer & Clarins e3p Screen Mist

Estée Lauder, Idealist & L'Occitane, Fresh Face Water

Chanel Blanc Universel & MAC, Charged Water

Αν έχετε ήδη στείλει e-mail σε ένα από τα προηγούμενα giveaways, μη μπείτε στον κόπο να ξαναστείλετε, γιατί συμμετέχετε αυτόματα στην κλήρωση. Αν όχι, mail to: shoppingtherapyblog@gmail.com

Plus: Αν δεν πάτε πουθενά αυτό το 3ημέρο, μη ξεχάσετε να ψηφίσετε. Οι κάλπες κλείνουν στις 7:00!

Περνώντας σήμερα από το H&M στη Σταδίου, η βιτρίνα είχε στολιστεί με τα γυναικεία και ανδρικά t-shirt που έχουν σχεδιάσει διασημότητες όπως Dita Von Teese, Estelle, Katy Perry, Cyndi Lauper, Robyn, Roisin Murphy και Moby με απώτερο σκοπό το 25% των εσόδων από τις πωλήσεις να δοθεί σε δωρέες για την ενημέρωση των νέων σε θέματα HIV/AIDS.

Εγώ όπως βλέπετε, δεν ήθελα και πολύ να πεισθώ για μια παρορμητική αγορά, for a good cause (εξάλλου ο σκοπός αγιάζει τα μέσα) και διάλεξα ήδη το δικό μου σε αχνό κίτρινο από τους Dangerous Muse για 15 ευρωπουλάκια.

Γιατί να μη μπορώ να πάω στη δουλειά με τα καινούρια μου flip flops από τα Accessorize? Honestly, θα αποδίδω καλύτερα.

Τις προάλλες στο λεωφορείο, πέτυχα αυτή τη κοπέλα, που φορούσε τη ζώνη της το μπρος, πίσω! Θέλω να πιστεύω πως δεν ήταν από κεκτημένη ταχύτητα, αλλά από στυλιστική άποψη, μια ιδέα τόσο απλή αλλά τόσο σούπερ!!! που δεν αντιστάθηκα και τη φωτογράφισα (κρυφά). Ελπίζω να μη παρεξηγηθεί, ήθελα να τις πω πόσο μου άρεσε το στυλ της, αλλά κατέβηκε στην επόμενη στάση.
Εξάλλου έχω να δηλώσω μόνο τα καλύτερα για όλο το σύνολο: η boho chic τσάντα σε λατρεμένο μοβ, οι πλατφόρμες peep toes (από τα καινούρια του Zara αν δε κάνω λάθος) και το χαλαρό jean συνθέτουν ένα effortless urban look σε μια υπέροχη καλοκαιρινή εμφάνιση πόλης. So jealous!

Κυκλοφορεί επιτέλους το Sims3 !!! (στην Ελλάδα βγαίνει 5 του μηνός, όπως ενημερώθηκα από το γνωστό κατάστημα του Συντάγματος, όπου θα πάω να κατασκηνώσω από την Πέμπτη το βράδυ, να δω τα φορτηγά να το ξεφορτώνουν). Τι σχέση έχει αυτό με το blog? Χμ... oh well, ας πούμε ότι το Sims3 το έχω πιο ψηλά στη wish list ακόμα και από τη Balenciaga motorcycle...

Η τελευταία μου εμμονή είναι το Restaurant City στο FB. Αλλά η τελευταία μου εμμονή στην ενυδάτωση σώματος είναι τα dry oils. Το καλοκαίρι, καθώς έχουν συνήθως πιο έντονη μυρωδιά από ένα body lotion, τα χρησιμοποιώ, χωρίς να φορέσω άλλο άρωμα στη συνέχεια για πιο ελαφρύ αποτέλεσμα, ενώ αφήνουν μια διακριτική γυαλάδα στο ντεκολτέ και τις γάμπες, σημεία που μένουν και εκτεθειμένα τους θερινούς μήνες.

Το χειμώνα, πάλι, που οι ανάγκες του δέρματος είναι πιο μεγάλες, αλλά που τα body butter τα νιώθω λιπαρά και χρονοβόρα για να απορροφηθούν, τα ξηρά λάδια δίνουν τη λύση. Εκτός του ότι ενυδατώνουν καλύτερα από ένα γαλάκτωμα, είναι στην πραγματικότητα και πιο εύχρηστα, καθώς μπορείς να τα απλώσεις αμέσως μετά το μπάνιο, ακόμα κι αν δεν έχει στεγνώσει εντελώς το δέρμα. Αλλά το σημαντικότερο, τα dry oils δίνουν μια luxurious αίσθηση περιποίησης που με κάνει να νιώθω πριγκίπισσα ή ότι βρίσκομαι σε πολυτελές spa (ως πριγκίπισσα πάντα…).

Tips
Το τι να διαλέξει κανείς, είναι όπως πάντα προσωπική υπόθεση, ανάλογα με τα χρήματα που θέλει να διαθέσει, αλλά κα τις μυρωδιές που βρίσκει ελκυστικές. Προσέξτε όμως να αναγράφει Dry Oil ή Ξηρό Λάδι (αλλιώς θα είναι πολύ λιπαρό) και η συσκευασία του να είναι τέτοια ώστε να ψεκάζεται (αλλιώς δε θα είναι πολύ βολικό στο άπλωμα).

Reviews, από τη συλλογή μου

Jo Malone, Sweet Lime & Cedar: το τελευταίο μου απόκτημα (είχε εκπτώσεις!) και το πρώτο ξηρό λάδι της εταιρίας (as far as I know, μέχρι τώρα κυκλοφορούσε λάδια μπάνιου). Γλυκόξινη μυρωδιά, εμπνευσμένη από την Ταϋλανδέζικη κουζίνα, στα πρότυπα του brand, που είτε τη λατρεύεις είτε τη μισείς… (Από το corner του Attica, 50€. Ζητήστε να σας κάνουν συσκευασία δώρου στο δικό τους ταμείο).

Hei Poa, monoi de Tahiti, Vanillier: διάσημα εκ Πολυνησίας (wow, με κάτι τέτοια ψαρώνω εντελώς) σε vintage συσκευασία. Εγώ διάλεξα τη βανίλια, που είναι αγαπημένη μου, κυκλοφορούν και άλλα αρώματα χωρίς ή με μικρό δείκτη προστασίας από τον ήλιο. Στο κρύο στερεοποιείται (αυτό κι αν με πείθει ότι είναι σούπερ φυσικό), αλλά με ένα πέρασμα του μπουκαλιού με μια ζεστή πετσέτα, επανέρχεται, χωρίς να έχει χάσει τις καλλυντικές του ιδιότητες. (Από το Attica, 18€, αλλά στο εξωτερικό μπορείτε να το βρείτε πολύ φτηνότερα! Το hqhair.com πχ το έχει 11,25€)

Get Fresh, Spa, Grapefruit: από την Καλιφόρνια, απορροφάται ταχύτατα και κυκλοφορεί σε ποικιλία αρωμάτων. Εγώ που τρελαίνομαι για εσπεριδοειδή, διάλεξα το grapefruit και σε συνδυασμό με το σαπούνι σώματος Kiehl’s επίσης grapefruit, βρήκα τον τέλειο / δροσερό συνδυασμό για τις ζεστές μέρες. Στη συσκευασία περιέχει μηχανισμό για spray, ώστε να διαλέξετε εσείς πώς σας βολεύει να το απλώνετε. (Επίσης, από το Attica, γύρω στα 25€, δε θυμάμαι ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι συμμετέχει στις εκπτώσεις του καταστήματος και ότι η κοπέλα του stand ήταν πολύ εξυπηρετική!)

Molton Brown, heavenly gingerlily, shimmer oil: Αφήνει ένα διακριτικό χρώμα, ενώ επιπλέον έχει και ιριδίζοντα στοιχεία. Αν και αυτά τα δύο χαρακτηριστικά το κάνουν ιδανικό για καλοκαίρι, το άρωμά του είναι περισσότερο χειμωνιάτικο. (Στο Attica κοστίζει 45€, εγώ το είχα βρει σε προσφορά από το strawberrynet.com για 20.)

The Body Shop, spa wisdom, monoi miracle: μια ακόμα εκδοχή με monoi, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο σώμα, στα μαλλιά ή να διαλυθεί στη μπανιέρα, αλλά εγώ συστήνω να προτείνετε στον καλό σας να σας κάνει μασάζ με αυτό! Μυρίζει υπέροχα γαρδένια Ταϊτής, ενώ το λάδι που περιέχει προέρχεται από το πρόγραμμα Εμπόριο με κοινότητες των Body Shop (δυστυχώς δε θυμάμαι τιμή, αλλά ήταν <20€).

Bergasol, rapid tanning shimmering oil, spf4: value for money προϊόν, με λίγο χρώμα και ιριδισμούς. Το βρίσκω καταπληκτικό για να το φοράω μέσα στην πόλη του καύσωνα, ενώ έχω φίλες που το φοράνε στην παραλία ΠΑΝΩ από το αντηλιακό. (τιμή δε θυμάμαι, είναι φτηνό, όμως και το πουλάνε στα ευρείας των Hondos κλπ)