Όλα πήγαν καλά με το προηγούμενο giveaway και οι κοπέλες που κέρδισαν με ενημέρωσαν ότι ήδη παρέλαβαν τα πακετάκια. Όσο δοκιμάζουν μυρωδάτες κρέμες σώματος, στο blog θα τρέχει ένα ακόμα giveaway για να αποκτήσετε δέρμα που λαμπυρίζει! Δύο νικήτριες θα μοιραστούν ότι βλέπετε στη φωτογραφία. Mail to shoppingtherapyblog@gmail.com μέχρι και την Δευτέρα (4/5). Επίσης, αν είχατε στείλει e-mail την προηγούμενη φορά, no need να ξαναστείλετε. Τα ονόματά σας θα μπουν αυτόματα στην κλήρωση.
Καλό τριήμερο!

H Nicole Richie αποφάσισε να εξαργυρώσει τη fashion εικόνα της, σχεδιάζοντας μια σειρά κοσμημάτων (και headbands βεβαίως βεβαίως), υπό την ονομασία House of Harlow 1960. Η ίδια δηλώνει ότι από μικρή έφτιαχνε βραχιόλια για τις φίλες της, οπότε το να σχεδιάζει τώρα επαγγελματικά είναι φυσική εξέλιξη, ενώ αντλεί έμπνευση από ρούχα σχεδιαστών μέχρι εκθέματα μουσείων.

η φωτογραφία είναι από το shopbop.com

Μου άρεσε το βραχιόλι με επιρροή από Αζτέκους, με δέρμα σε κόκκινο, πορτοκαλί ή πράσινο, αλλά με 75 δολάρια είναι no no. Γενικά, δε βρίσκω στα -τσιμπημένα στις τιμές- κομμάτια κάτι το ιδιαίτερα inspiring, αλλά πάλι ποτέ δεν με τρέλαιναν τα look της έτσι κι αλλιώς.

Ήρθε ξανά εκείνη η εποχή του χρόνου που αντιστέκομαι με δυσκολία στην απαίτηση των ημερών για δίαιτα, σωστή διατροφή, και low carb φαγητά. Μα πως είναι δυνατόν να συγκρίνω ένα μήλο πχ με βανίλια μαδαγασκάρης με σιρόπι καραμέλα και macadamia nuts? Έτσι, το πιο κοντινό που μπορώ να κάνω είναι να φοράω πλαστικά φρούτα στο λαιμό. Κι έτσι παίρνω τις βιταμίνες που χρειάζομαι. Όχι;

Γενικά τα σκισμένα τζην φοριούνται πολύ τελευταία. Αλλά και σκισμένο και super -αν πάρω ανάσα θα πεταχτεί κουμπί- skinny? Δεν υποτίθεται ότι το σκισμένο/φθαρμένο τζην εκφράζει μια πιο χαλαρή διάθεση? Επίσης, σκισμένο jean και γόβες? Ακόμα χειρότερα, σκισμένο jean και γόβες και επίσημο event? Πολλές ερωτήσεις και η απάντηση είναι μόνο μια: όλα αυτά δε μπορούν να συνυπάρξουν καν στην ίδια πρόταση, πόσο μάλλον στην ίδια εμφάνιση.

Plus: γιατί δε μπορώ πια να πετσοκόψω το αγαπημένο μου jean, όπως έκανα στο λύκειο; Τι έχει αλλάξει; Το ότι δε θα με αγριοκοιτάξει η μητέρα μου όπως τότε ή ότι τώρα το έχω πληρώσει εγώ;

Μη μπείτε στο Etsy.com Έχει τόσα φανταστικά χειροποίητα πραγματάκια και vintage ευρήματα, που θα ξετρελαθείτε. Την έχω πατήσει κανονικά και έχω κάνει browse μόνο στα κοσμήματα.
Το Etsy είναι εύκολο στο ψάξιμο, έχοντας τακτοποιημένα σε κατηγορίες όλα του τα καλούδια και κατόπιν μπορείς προσθέτοντας tags να εξειδικεύσεις την αναζήτησή σου. Αυτό που θέλει είναι χρόνο. Αποζημιώνεσαι, όμως, από τις τιμές. Να σας κάνω μια σύγκριση; Έχω βάλει στο μάτι εδώ και καιρό ένα charm με μια επιχρυσωμένη κορώνα, από ένα γνωστό κατάστημα της Αθήνας. Κοστίζει λίγο λιγότερο από 60€. Δεν είναι απαγορευτική τιμή και πιθανώς τα υλικά και το label να δικαιολογούν την τιμή. Όταν όμως εγώ φοράω σήμερα ένα κολιεδάκι, αύριο άλλο και μεθαύριο άλλο, και το πρώτο το ξεχνάω για κανένα μήνα στο συρτάρι, δε με συμφέρει να αγοράζω σε αυτές τις τιμές. Από το Εtsy βρήκα μια κορώνα που μου αρέσει επίσης πολύ, με κόστος 10€ (μαζί με τα έξοδα αποστολής!).

Ομοίως, είχα δει ένα φοβερά χαριτωμένο ζευγάρι σκουλαρίκια σε μια βιτρίνα στο κέντρο, ασημένια με σμάλτο από πάνω, το ένα ήταν μια τσαγιέρα και το άλλο ένα φλιτζάνι! How cute is that? Τιμή; 68€! Επίσης, υποθέτω ότι ο κόπος, η έμπνευση, οι μεσάζοντες κλπ δικαιολογούν αυτή τη τιμή. Στο Εtsy συνδυάζεις όμως πρωτοτυπία και uniqueness μαζί με χαμηλές τιμές και ποικιλία. Έτσι άρχισα να ψάχνω κι έπεσα πάνω σε αμέτρητα κοσμήματα με μινιατούρες (όπως πχ σκουλαρίκια–ντόνατς, δαχτυλίδι–κουνουπίδι και δε συμμαζεύεται) υπερβολικά αστεία, λίγο κιτς, χαριτωμένα ή/και παιδικά (αλλά νομίζω έχω ακόμα λίγο περιθώριο παλιμπαιδισμού).

Έφτιαξα επί τόπου και επί τούτου λογαριασμό στο paypal και ξεκίνησα. (τo paypal έχει την εξής ευκολία: βάζεις σε αυτό τα στοιχεία της πιστωτικής σου κάρτας και όταν παραγγέλνεις, ο seller δε βλέπει απευθείας τα στοιχεία της κάρτας σου, αλλά το λογαριασμό σου στο paypal. Έτσι η πιστωτική δεν είναι φάτσα φόρα.) Βέβαια, κανείς δε σου εγγυάται ότι ο seller θα το στείλει γρήγορα ή ότι θα στο αντικαταστήσει αν χαθεί. Η μόνη ασφάλεια που μπορεί να έχει κανείς είναι να διαβάζει το προφίλ τού και κυρίως τις κριτικές που κάνουν οι buyers (όπως ακριβώς γίνεται και στο ebay) και φυσικά αν κάτι πάει λάθος, με μια αρνητική κριτική μπορείς να καταστρέψεις το credibility του άλλου. Οπότε, εκεί που καταλήγουμε είναι ότι κανείς δεν είναι βλάκας να λέει ότι πουλάει άλλα αντ΄ άλλων, γιατί απλούστατα αυτό δεν τον συμφέρει.

Πολύ σημαντικό: παρατηρείστε όλες τις λεπτομέρειες στις φωτογραφίες του αντικειμένου που σας ενδιαφέρει να αγοράσετε, γιατί what you see is what you get.
Επίσης, μη θεωρείτε κάποιον που έχει κάνει 200 πωλήσεις απαραιτήτως καλύτερο από κάποιον που είναι καινούριος και έχει κάνει μόνο 20 –ο τελευταίος είναι πιθανό να είναι πολύ πιο ενθουσιώδης στο να σας εξυπηρετήσει ή να λύσει τυχόν απορίες.
Δε θα πρέπει να διστάζετε να ζητήσετε διευκρινίσεις για ότι σας απασχολεί προτού ψωνίσετε. Αν το αποτέλεσμα της επικοινωνίας δεν σας ικανοποιεί, σκεφτείτε μήπως θα μπορούσατε να βρείτε το ίδιο ή παρόμοιο item από κάποιον άλλο seller, με την ίδια λογική που θα φεύγατε από ένα κατάστημα αν ο ιδιοκτήτης είναι αγενής ή αδιάφορος.

Πάντως, όλοι οι sellers που πέτυχα ήταν ιδιαίτερα εξυπηρετικοί. Ο πωλητής του παραπάνω μπρασελέ, δεν έκανε αποστολές εκτός των ΗΠΑ, αλλά έκανε μια εξαίρεση, όταν το ζήτησα! Πολλοί, μάλιστα, διατίθενται να κάνουν customized τα προϊόντα τους, ώστε να είναι ακριβώς όπως τα θέλετε, ενώ υπάρχει ακόμα και η δυνατότητα να καταθέσετε ένα request (πχ θέλω μανικετόκουμπα άγκυρες μέχρι 30 δολλάρια) και οι sellers μπορούν να κάνουν προτάσεις και bids.

Τέλος, αυτά που παρήγγειλα έφτασαν σπίτι με το ταχυδρομείο, κατά μέσο όρο μέσα σε 2 εβδομάδες - η αργή παράδοση είναι το μόνο βασικό μείον του θέματος - είτε ως «συστημένα» είτε ως «απλά», ανάλογα με το policy του κάθε πωλητή, όλα όμως σε προσεγμένες συσκευασίες (και μάλιστα με χαρούμενες καρτούλες και προσωπικά ‘thank you’ σημειώματα –oh so sweet!).
Δεν είχα κανένα πρόβλημα με το τελωνείο (οι παραγγελίες ήταν από τις ΗΠΑ, τον Καναδά και τη Σινγκαπούρη), αλλά δε μπορώ να προβλέψω τι γίνεται σε περίπτωση που κάποιος παραγγείλει είτε πολλά είτε ακριβά κομμάτια.

Αυτά που βλέπετε, τα πήρα μέσα σε ένα απόγευμα (obviously, τα μαγαζιά ήταν κλειστά και there was nothing on TV) και ξόδεψα μόνο 33€ μαζί με τα έξοδα αποστολής! Μετά βίας συγκρατήθηκα να μην παραγγείλω και ένα ζευγάρι σκουλαρίκια- carrot cake (τα θέλω, δε τα θέλω, τα θέλω, δε τα θέλω, καλά θα τα παραγγείλω αφού δω αν πρώτα θα φορέσω τα υπόλοιπα περισσότερο από δύο φορές). Η αλήθεια είναι ότι παρασύρθηκα και ξεπέρασα τα όρια του happy κιτς και πιστέψτε με αντέχω πολύ, έχω δει όλες τις ταινίες του Αλμοδοβάρ! (δλδ ας είμαστε ρεαλιστές: πότε στο διάβολο θα φορέσω ένα κολιέ με ένα μπολ και ένα μίξερ??!) Τώρα προσπαθώ να μου απαγορεύσω να ψάξω πέρα από τα κοσμήματα με tag: miniature.
Πάντως, αν πιάνει το χέρι σας, μπορείτε να παραγγείλετε και supplies, αλυσίδες, χάντρες και charms, και να φτιάξετε τα δικά σας και γιατί όχι να αρχίσετε να τα πουλάτε και στο Εtsy. Εγώ σίγουρα θα ψωνίσω!

Μια από τις αγαπημένες μου σειρές το Pushing Daisies είχε κάνει ένα μεγάλο διάλειμμα κι εγώ κρατούσα το τελευταίο επεισόδιο και δε το έβλεπα μέχρι να βγει καινούριο. Και λίγες μέρες πριν, ω τι χαρά! Καινούριο επεισόδιο, κι έτσι μπόρεσα και είδα και το παλιό.

Παρόλο που οι εμφανίσεις με μια αύρα από 50’s της Chuck είναι αυτές που συνήθως ξεχωρίζουν, αυτή τη φορά η Olive με τα ultra cute χαριτωμένα κοκαλάκια της ήταν η αφορμή γι΄αυτό το post. Μαργαρίτες λοιπόν σε όλα τα αξεσουάρ!

Κι αν τα τσιμπιδάκια είναι πολύ παιδικά, υπάρχουν μπρασελέ, μπρελόκ, καρφίτσες, μενταγιόν και ρολόγια σε ποικιλία τιμών.

Αχ, θυμήθηκα τώρα ένα ζευγάρι camper – twins που το ένα είχε μια μαργαρίτα και το άλλο την είχε μαδημένη καθώς αναρωτιόταν: “he loves me… he loves me not…”

Σήμερα έληξε και η προθεσμία για το “bodylicious giveaway” και η συμμετοχή ήταν πολύ μεγαλύτερη απ΄ όσο περίμενα. Σας ευχαριστώ όλες! Τώρα, τα ονόματα που κερδίζουν είναι η Kelly P. και η Marietta S., fellow-blogger και η πρώτη που έστειλε mail (τέτοια προσήλωση !) και οι οποίες έχουν ειδοποιηθεί ήδη, ενώ τα δωράκια τους είναι έτοιμα (I tried to do my best with the packaging… ).

Όταν συνεννοηθούμε για την παραλαβή τους και ολοκληρωθεί χωρίς προβλήματα, θα κάνω ένα ακόμα giveaway. Μέχρι τότε εγώ θα πρέπει να σκεφτώ τι άλλο θα σας ενδιέφερε να δοκιμάσετε κι εσείς just don't forget to visit. Ευχαριστώ ξανά για τη συμμετοχή!

Η θερμοκρασία ανεβαίνει, τα αγαπημένα μας t-shirt και τα summer dresses βγαίνουν θαρραλέα από τα βάθη της ντουλάπας και it’s that time of the year when we start showing some skin. Και αν το δέρμα σας έχει ταλαιπωρηθεί από το χειμώνα που πέρασε, μπορείτε τώρα να δοκιμάσετε μερικά από τα πιο διάσημα προϊόντα σώματος που χαρίζουν απαλό και αστραφτερό αποτέλεσμα. Πώς?
Στείλτε απλώς ένα e-mail με το όνομα σας. Θα κληρωθούν 2 ονόματα που θα κερδίσουν δωρεάν από 3 deluxe δείγματα των 15ml, όπως φαίνονται στην παραπάνω φωτογραφία.

Aναλυτικά τα προϊόντα:

Laura Mercier / Soufflé Body Crème (Creme Brulee)Η απόλυτη luxurious κρέμα σώματος, που μυρίζει κρεμ μπρυλέ. Μη τη φάτε!

mail to: shoppingtherapyblog@gmail.com μέχρι και την Πέμπτη 23/04, οπότε και το Shopping Therapy θα επανέλθει έπειτα από αυτό το μικρό spring break. Καλό Πάσχα!

Eδώ και καιρό το διάσημο net-a-porter είχε σταματήσει να βγάζει κομμάτια σε έκπτωση, καθώς τα στόκαρε για να λανσάρει ‘the most fashionable fashion outlet’ (http://www.theoutnet.com/), δηλαδή ένα on line store, με τους πιο γνωστούς σχεδιαστές σε έκπτωση 40, 50 ή και 60%! Obviously, είναι περασμένων σεζόν, αλλά με περίπου ήδη 100 designer names και άλλα που θα προστίθενται όσο περνάει ο καιρός, δε το θεωρώ απίθανο να βρω καμιά υπέροχη δερμάτινη τσάντα ή ένα πολύ ωραίο φουλάρι, που έτσι κι αλλιώς δε βγαίνουν ποτέ εκτός μόδας και δεν θα υπάρχει πρόβλημα αν το σωστό νούμερο τους έχει περισσέψει.
Στα αρνητικά:
*με μια γρήγορη ματιά, διαπίστωσα ότι αρκετά κομμάτια είναι ήδη sold out(!). Εκνευριστικό!
*φοβάμαι ότι θα πρέπει να μπαίνω κάθε μέρα επί δύο μήνες για να πετύχω μία αγορά
Στα θετικά:
*τα προϊόντα έρχονται από EU (από UK για την ακρίβεια), οπότε δεν υπάρχει ο φόβος του τελωνείου
*η αναζήτηση και τα φίλτρα κάνουν το ψάξιμο way easy: πχ ψάχνω παπούτσια, διαλέγω το νούμερό μου και ακόμα το σχεδιαστή, το χρώμα, τον τύπο του παπουτσιού κλπ.
*τα flash sales
"It's chic-onomics!"

Κάλλιο αργά παρά ποτέ! Μετά από ένα μικρό ταξίδι – γολγοθά (για να ταιριάζει και με το κλίμα των ημερών) έφτασαν τα special items του Marc Jacobs τόσο στη μπουτίκ του Κολωνακίου, όσο και του Golden Hall (υπόψιν ότι τα special και πολύ φτηνά αυτά items, τα βρίσκει κανείς μόνο σε επιλεγμένες μεγαλουπόλεις και σε μας ήρθαν σε δύο κιόλας καταστήματα! - ότι κι αν σημαίνει αυτό).

Μεγάλη αναμονή – μεγάλη απογοήτευση όμως και ο λόγος, απλός: όσα είχα σταμπάρει στο site δεν ήταν ανάμεσα σε αυτά που είχαν έρθει. Και μερικά είναι essential κομμάτια, όπως πχ το κόκκινο καθρεφτάκι – καρδιά, οι γραβάτες (θέλω να τις κάνω δώρο, πειράζει;) ή μια απλή canvas tote. Υπήρχε βέβαια η τσάντα με το ποντίκι και ότι αξεσουάρ με το ποντίκι μπορείς να φανταστείς, το οποίο είναι κάπως ewwwww! Γιατί να θέλω να πάρω ένα ποντίκι; Επίσης υπήρχαν όλα τα t-shirt “protect the skin you’re in” σε μια πολύ ωραία χαλαρή unisex γραμμή, αλλά δε πήρα. Κάπως μου έκανε να φοράω μπλούζα με τη μούρη της Victoria Beckham. Θα μου πεις βέβαια ότι θα μπορούσα να πάρω ένα με τη μούρη του Marc Jacobs. Αλλά φοβήθηκα ότι όταν το φορούσα, αντί να λένε ‘καλέ ποιος είναι αυτός που φοράει η Stella στη μπλούζα της?’ θα έλεγαν ‘καλέ ποια είναι αυτή που φοράει τον Marc Jacobs στη μπλούζα της;’ –από ανασφάλεια δηλαδή δε πήρα, γιατί η ποιότητα ήταν μια χαρά.

Τέλος πάντων, μιας και έκανα το κόπο και πήγα μέχρι εκεί, πήρα για το καλό το στυλό – κραγιόν (2 €), ένα φουλάρι (11€) και ένα κολιέ – κλειδί (13€), που δε σκόπευα να αγοράσω, αλλά την ώρα που ήμουν στο ταμείο, κολλάγανε τις τιμές και σκέφτηκα δυνατά «δε θα σωθώ με 13€, βάλτε το κι αυτό.»

Στα συν: όλοι οι υπάλληλοι και στα δύο καταστήματα είναι οι πιο ευγενικοί και εξυπηρετικοί, που έχω συναντήσει. Κατευθείαν για βραβείο employee of the month. Επιπλέον, μπορεί τα special items να άργησαν υπερβολικά να φτάσουν, ωστόσο μελλοντικά θα γίνουν και νέες παραλαβές. Μπορεί σε αυτές να υπάρχει και η τσαντούλα που ήθελα.

Δε καταλαβαίνω πώς μια στο τόσο ξαφνικά γίνεται της μόδας και ένα ζωάκι –τη μια οι πεταλούδες, την άλλη τα ελεφαντάκια, φέτος τα παγώνια.

Και αν μέχρι προσφάτως, έβρισκες σπάααανια κανένα αξεσουάρ με ντεσέν φτερά παγωνιού, αυτή τη σεζόν ξετρυπώνουν παντού: σε κοσμήματα, φουλάρια, αλλά και σε ένα πολύ χαρακτηριστικό φόρεμα από τη σειρά που σχεδίασε ο Matthew Williamson για τα H&M, που αν και βγαίνει στην αγορά την επόμενη εβδομάδα (23 Aπριλίου θα είναι στο νέο κατάστημα των H&M στην Ερμού 22-save the date & the place), η Katy Perry εθεάθη ήδη να το φοράει.

Σήμερα ήρθαν στα MAC τα sugarsweet, η ανοιξιάτικη γλυφιτζουρέ συλλογή τους.

Εμένα δε με τρέλαναν ιδιαίτερα, καθώς όλα αυτά τα ξεπλυμένα ροζ και βεραμάν με κάνουν τελείως άχρωμη στο πρόσωπο, γιατί έχω λευκή επιδερμίδα. Αν σε κάποια όμως ταιριάζουν σαν αποχρώσεις, θα βρει μια μεγάλη ποικιλία.

Για παράδειγμα, στα κραγιόν, υπάρχει από σχεδόν διάφανο-οριακά λευκό ιριδίζον μέχρι σκέτο ροζ (με αποτέλεσμα κιμωλίας), αν και τα δυο μου φάνηκαν κάπως παράξενα.

Έτσι δεν έκατσα να χαζολογήσω άλλο με τα υπόλοιπα κομμάτια (σκιές, gloss κλπ) και πήγα κατευθείαν στο βερνίκι νυχιών Peppermint Patti, ένα “creamy mint” που είχα σταμπάρει απ΄ όταν το είδα στο επίσημο site (όπου και έχει εξαντληθεί).

Tο ήθελα τόσο πολύ γιατί φοράω πολλά ροζ -τώρα που ο καιρός είναι καλός- και τα ροζ ρούχα ταιριάζουν τέλεια με λεπτομέρεια βεραμάν νύχια. Αφήστε που αναμένεται να γίνει hit και την επόμενη σεζόν, σύμφωνα με τη Chanel.

To κακό είναι ότι το χρώμα έχει μια δυσκολία να απλωθεί ομοιόμορφα, μάλλον χρειάζεται μια λεπτή στρώση και αφού στεγνώσει μια ακόμα παχιά. Θα τη βρω την άκρη. Τιμή 13 ευρώ.

Τα Kiehl’s έχουν έρθει στην Ελλάδα περίπου ένα χρόνο τώρα και καθότι διάσημα στην άλλη πλευρά της λίμνης του Ατλαντικού (από τη μια για την ιστορία τους, καθώς ξεκίνησαν να πωλούνται το 1851 στο ομώνυμο φαρμακείο και από την άλλη για τις οικολογικές ανησυχίες της εταιρίας, που χρησιμοποιεί φυσικά συστατικά και basic συσκευασίες), δε χρειάστηκε πολύ για να ενδώσω στα best seller προϊόντα τους.

Έχουμε και λέμε:
Ultra Facial Moisturizer SPF 15: Αυτή η ενυδατική λοσιόν στην ασυνήθιστη συσκευασία μπουκαλιού ήταν πραγματική έκπληξη. Απορροφάται αμέσως, το make up στρώνει μια χαρά και παρόλο που το δέρμα μου είναι ένα ταλαιπωρημένο λιπαρό, που έχει γίνει μικτό που μπορεί να περάσει και φάση αφυδάτωσης, η κρέμα ταίριαξε μια χαρά –και να σκεφτείτε είναι λέει for all skin types! Στα plus, έχει αντηλιακό δείκτη προστασίας, ότι πρέπει για την πόλη. Θα την ξαναγοράσω σίγουρα, ενώ θα ήθελα πολύ να δοκιμάσω και την ίδια με χρώμα (Tinted Moisturizer). Όσο για τη μάσκα Brightening Botanical Hydrating Mask, που δοκίμασα από δείγμα ήταν πολύ λιπαρή για μένα και το αποτέλεσμα περισσότερο βαρύ παρά λαμπερό.

Amino Acid Shampoo: Για κάποιο όχι τόσο αδιευκρίνιστο λόγο, προϊόντα που έχουν ωραίες μυρωδιές, παίρνουν πάντα έξτρα πόντους. Αυτό το σαμπουάν έχει coconut oil και omg θυμίζει καλοκαίρι παιδικών χρόνων που γυρνάς στο σπίτι και προσπαθείς μια ώρα να ξεπλυθείς από το αντηλιακό και όλα γύρω σου μυρίζουν καρύδα! Όσο για το αποτέλεσμα, ήταν average. Ίδιο αποτέλεσμα είχε και η κρέμα μαλλιών Olive Fruit Oil Nourishing Conditioner, που δοκίμασα από δείγμα.

Lip Balm #1: Το ενυδατικό προϊόν χειλιών, όπως έχω ξαναγράψει είναι σαν λεπτόρρευστη βαζελίνη, αφήνει μια ωραία natural γυαλάδα στα χείλη και διαθέτει spf 4.

Crème de Corps: Η διάσημη κρέμα σώματος, ήταν below my expectations. Όπως αναφέρει η συσκευασία είναι τόσο σούπερ, που αν χρησιμοποιηθεί για 10 συνεχόμενες μέρες ακόμα και σε υπερβολικά ξηρό δέρμα -στο οποίο και απευθύνεται- θα το κάνει καινούριο. Η υφή είναι όντως παχιά, αλλά μη λιπαρή και παρόλο που δεν έχω πρόβλημα ξηρότητας, απορροφήθηκε καλά. Ωστόσο, οποιαδήποτε κρέμα κι αν χρησιμοποιήσεις εντατικά, το δέρμα θα γίνει απαλό, οπότε δε καταλαβαίνω γιατί η συγκεκριμένη πλασάρεται ως ‘θαυματουργή’. Besides, όλες οι κρέμες σώματος ενυδατώνουν μόνο τις επιφανειακές στιβάδες και γι’ αυτό απαιτείται καθημερινή χρήση. Επίσης, μείον, η ουδέτερη μυρωδιά. Προσωπικά το θεωρώ μεγάλο μείον για κρέμα σώματος.

Ultimate Strength Hand Salve: μια κρέμα χεριών που καλύπτει υψηλές απαιτήσεις –ή έτσι λέει. Δε νομίζω ότι διαφέρει σε τίποτα από μια οποιαδήποτε μέτρια κρέμα χεριών –όπου το ζητούμενο είναι να θυμάσαι να τη χρησιμοποιείς πολλές φορές κατά τη διάρκεια της μέρας. Δεν είναι λιπαρή και καθώς μυρίζει ευκάλυπτο (εμένα δε μου αρέσει αυτή η μυρωδιά) μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο από γυναίκες, αλλά και από άντρες.
Τα παραπάνω προϊόντα δε δοκιμάζονται σε ζώα.

All she ever wanted was a little credit...

To Confessions of a Shopaholic, η ιστορία της μανιώδους καταναλώτριας Rebecca Bloomwood, ηρωίδας μιας σειράς βιβλίων της Sophie Kinsella, βγαίνει αύριο και στα ελληνικά σινεμά. Για την ακρίβεια, η υπόθεση είναι ένα μίγμα των βιβλίων Confessions of A Shopaholic και Shopaholic Takes Manhattan (με τη Rebecca να είναι αμερικανίδα και όχι βρετανίδα, φάουλ πρώτο και βασικότερο: γιατί να θες μια κακή μίνι εκδοχή της Carrie Bradshaw και όχι μια γκαφατζού Bridget Jones?).

Σε πολλά bits & bytes, λοιπόν, η ταινία μένει πιστή στα βιβλία (και σου κλείνει το μάτι), αν και αρκετές βασικές εξελίξεις είναι αλλοιωμένες και συμπτιγμένες, γεγονός που δε με ενοχλεί, γιατί άλλοι είναι οι περιορισμοί και οι μηχανισμοί στο σινεμά και άλλοι στη λογοτεχνία. Ενοχλεί, όμως, το ότι παρουσιάζει σχηματικά και απλοϊκά τα γεγονότα (δε μπορεί να υφίσταται, πχ, το δίλημμα shopping vs φιλία), ειδικά όταν συνδυάζεται με την αμηχανία των δημιουργών της («ωχ παναγιά μου, ντροπή μας, να βγάζουμε μια ταινία για μια τρελή που ψωνίζει εν μέσω οικονομικής κρίσης»).

Όσον αφορά το casting (Hugh Dancy ως Luke, Joan Cusack και John Goodman ως γονείς), έχω την αίσθηση ότι θα μπορούσε να είναι καλύτερο, αλλά επειδή δε μπορώ να σκεφτώ ποιους θα ήθελα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, δε θα αφαιρέσω πόντους από αυτό. Η Isla Fisher ήταν (έκπληξη!) συμπαθητική, πετυχημένη η Kristin Scott Thomas ως Anna-Wintour-character και omg! H Wendie Malick (η Nina Van Horn του "Just Shoot Me!" καλέ με τις Kate Spade τσάντες!) είχε ένα μικρό πέρασμα.

Και τέλος, τα ρούχα! Ήταν μιας υπερβολικά στυλιζαρισμένης και ντυμένης με την τελευταία τελευταία τάση της μόδας, άρα μιας shopaholic, χωρίς ωστόσο να με αποσπούν από το storytelling, οπότε νομίζω ότι έκαναν πολύ καλά τη δουλειά τους. Όσο για το περιβόητο πράσινο μαντήλι Denny&George (ανύπαρκτο brand name που εμπνεύστηκε η S.Kinsella) είναι ένα ‘πειραγμένο’ D&G. Και ποιος κρύβεται πίσω από όλο αυτό το mix&match; Η Patricia Field, που έχει δηλώσει πως επιλέγει τα ρούχα για τις ταινίες που αναλαμβάνει, έχοντας στο νου της πώς θα εξυπηρετήσουν καλύτερα τους χαρακτήρες και όχι ποιους σχεδιαστές προτιμάει σε προσωπικό επίπεδο. Έτσι, για παράδειγμα συνδυάζει για τη Rebecca, μια μπλούζα χιλίων δολαρίων με ένα οικονομικό παλτό (high fashion meets street fashion), όπως θα έκανε μια shopaholic, που δεν έχει απεριόριστη πίστωση στην κάρτα της, αλλά θαμπώνεται από designer κομμάτια.
Βέβαια, δε βρίσκω κανένα outfit ικανό να αντιγραφεί, χωρίς να νομίζουν οι άλλοι ότι πηγαίνεις σε μασκέ πάρτυ ντυμένη Rebecca, καθότι στο σύνολό τους είναι πολύ χαρακτηριστικά & over the top, αν εξαιρέσουμε εκείνο το absolutely fabulous Vera Wang φόρεμα, με τα βολάν στο λαιμό ή μια oversized άγκυρα - μενταγιόν.

Τώρα, όσον αφορά το δήθεν φιλοσοφικό ερώτημα που πάει να θέσει η ταινία (γιατί το κάνει αυτό; γιατί δε δέχονται χωρίς ενοχές ότι πρόκειται απλώς για μια ταινία με μια γυναίκα που παίρνει χαρά από κάτι τόσο ρηχό όσο το shopping;) αν τα ρούχα μας καθορίζουν… εγώ λέω ναι. Είναι επιλογές μας και ως εκ τούτου αποκαλύπτουν πράγματα για μας. Με αυτή την έννοια μας καθορίζουν.
Βαθμολογία (με δεδομένο ότι 1.δε πας τυχαία να δεις αυτή την ταινία 2.είσαι κορίτσι και 3.σου αρέσει να ψωνίζεις )
3/5 credit cards