Όταν διάβασα το Confessions of a Shopaholic, είχα ερωτευτεί με την περιγραφή της Sophie Kinsella για το πράσινο μαντήλι Denny & George (ανύπαρκτο brand name που εμπνεύστηκε η συγγραφέας), το οποίο και αποτέλεσε αφορμή για το ξεκίνημα της σχέσης της Rebecca με τον Luke. Όταν γυρίστηκε η ταινία , η Patricia Field υπεύθυνη για τις εμφανίσεις των πρωταγωνιστών, χρησιμοποίησε ως βάση ένα D&G μαντήλι από τα 90’s, για να δημιουργήσει αυτό της ταινίας, αλλά επειδή οι περισσότερες από μας θα ήθελαν ένα κομμάτι τού και όσα συμβολίζει, η Patricia Field πουλάει στο site της για 68$ ένα στο ίδιο στυλ. Την αλήθεια μου θα την πω: όταν κυκλοφόρησε η ταινία googlησα αμέτρητες φορές 'Shopaholic Style Green Pleated Scarf' χωρίς αποτέλεσμα. Τότε θα το αγόραζα. Τώρα, όμως, το έχω πια ξεχάσει...

Είναι εδώ και είναι όλα μοβ και γκρι και σκούρα! Τα πιο πιασάρικα και γυαλιστερά νέα προϊόντα μακιγιάζ των αγαπημένων μου εταιριών. Τα θέλω όλα, αλλά θα αντισταθώ, γιατί έχω ήδη δυο συρτάρια γεμάτα με καλλυντικά... αλλά αν δεν είχα αυτά θα ψώνιζα:

MAC, trend f/w 2009: για το look της Rihanna επιλέξτε ένα βιολετί κραγιόν -τα σκούρα χείλη είναι από τις βασικές τάσεις γι΄αυτή τη σεζόν. Προσοχή, όμως, γιατί δεν κολακεύουν όλες μας, καθώς τα λεπτά χείλη δείχνουν πιο αυστηρά. Εναλλακτικά ένα gloss θα δώσει λιγότερο επιθετικό αποτέλεσμα.

Nars, Tokaido nail polish: Αν παρ' όλα αυτά το μοβ χρώμα στα χείλη σας φαίνεται υπερβολικό, το ίδιο δράμα θα έχει ένα βερνίκι νυχιών -όπως το περιορισμένης έκδοσης των Nars, στο χρώμα του αμέθυστου με ψήγματα χρυσού!

Guerlain, 'Russian Beauty' Collection: τα μάτια της τσαρίνας αποκτούν βαθυκόκκινη λάμψη με την τετραπλή παλέτα σκιών, ενώ τα μάγουλα αποκτούν όψη υγείας με διακριτικό ροζ χρώμα, χάρη στο ρουζ σε υγρή μορφή.

Bobbi Brown, ‘Ivy League’ Collection: Η B.Brown μας υπενθυμίζει πως τα μολύβια θα χρησιμοποιηθούν πολύ αυτό το φθινόπωρο, καθώς μια ακόμα τάση είναι τα έντονα φρύδια. Εγώ που δεν πείθομαι, λιγουρεύομαι μια (βραβευμένη κιόλας!) μεταλλική σκιά διαρκείας σε κρεμώδη υφή σε στραφταλιζέ μοβ, που μπορεί να δώσει από διακριτικό μέχρι δραματικό αποτέλεσμα αναλόγως των στρώσεων που θα εφαρμόσει κανείς. Μα τον Αϊ Λάινερ, πώς να αντισταθώ;

YSL, Volume Effet Faux Cils: η μάσκαρα φετίχ φέτος κυκλοφορεί και σε γκρι χρώμα (Sublime Grey), μιας και super hot trend είναι τα γκρι χρώματα στα μάτια. Εγώ την έχω στο Βurgundy, το οποίο είναι τόσο ζεστό και διακριτικό μαζί, που δε ξέρω πώς θα συγκρατηθώ…

Chanel, Eye Gloss: o ρομαντισμός και το δράμα της Βενετίας αποτέλεσαν έμπνευση για το πρωτοποριακό και ήδη sold out σε ορισμένα on line καταστήματα, eye gloss της Chanel. Σε μορφή τζελ-κρέμα, δίνει -αναλόγως της ποσότητας- από διάφανο μέχρι έντονο αποτέλεσμα, πάντα ιδιαίτερα σοφιστικέ χάρη στη λάμψη του. Είμαι πολύ περίεργη γι΄αυτό το προϊόν!

Dior, JazzClub, Total Eyelook Make Up Clutch: εμπνευσμένη από την γραμμή υψηλής ραπτικής που σχεδίασε ο Galliano, η παλέτα αυτή που παίρνει άριστα στη συσκευασία, κυκλοφορεί σε δύο συνδυασμούς χρωμάτων (purple και smoky) και αποτελεί υπέροχο δώρο (για τον εαυτό σας).

Marc Jacobs, Lola: κανένα look δεν είναι ολοκληρωμένο χωρίς το άρωμα που ταιριάζει στην κάθε μια. Το νέο άρωμα του Marc Jacobs απευθύνεται στα σημερινά κορίτσια, που είναι άνετα και παιχνιδιάρικα μαζί και φιλοξενείται σε ένα πανέμορφο μπουκάλι.

οι φωτογραφίες των προϊόντων είναι από τα επίσημα site

Το καλοκαίρι είχα αγοράσει (για 41$) το Le Sac από τα American Apparel, ένα φόρεμα που διαφημίζεται ως εύκολα μετατρέψιμο σε προσωπικά και ολότελα δικό σου. Ο λόγος είναι γιατί το Le Sac φοριέται με πάρα πολλούς τρόπους, έξι προτείνει το φυλλάδιο που το συνοδεύει (ναι you got to read a f*ing manual για να δεις πώς φοριέται!), ενώ σε προτρέπει να πειραματιστείς και να ανακαλύψεις νέους, ακόμα κι αν χρειαστεί να το κόψεις για να το κοντύνεις, ώστε να ταιριάζει καλύτερα στο δικό σου στυλ.

Η δικιά μου εμπειρία δεν ήταν τόσο δημιουργική, δηλαδή προσπάθησα να το φορέσω καταρχήν με τους προτεινόμενους τρόπους (στη φωτογραφία επάνω -όπως τα αναφέρει το φυλλάδιο- τα Classic και Jumper looks) για να πάρω μια ιδέα. Οι μισοί φαίνονται υπέροχοι πάνω στο μοντέλο του φυλλαδίου, αλλά επάνω μου δεν στέκονταν καλά, το ύφασμα σε άλλα σημεία δεν έστρωνε, σε άλλα μαζευόταν αντιαισθητικά, και αρκετές φορές το αποτέλεσμα ήταν σα να φορούσα πραγματικά ένα σακί (btw είναι one size) ή απλώς δυο κομμάτια ύφασμα ενωμένα μεταξύ τους.

Στην ουσία αυτό είναι το Le Sac και οποιαδήποτε κοπέλα (~εκτός από μένα που είμαι ανεπίδεκτη) με μικρή εμπειρία στη ραπτομηχανή μπορεί να το φτιάξει μόνη της από το μηδέν!

Ένα πρωί που δεν είχα τίποτα καλύτερο να κάνω, αποφάσισα να του δώσω μια δεύτερη ευκαιρία και δοκιμάζοντας εμπνεύστηκα και δικούς μου τρόπους, αν και βέβαια δε θυμάμαι να τους επαναλάβω (επάνω Grecian, Gathered Mini, Strapless, Architectural Mini και Μπλέχτηκα Με Τα Κορδόνια: το μεσαίο και ο τελευταίο δικής μου έμπνευσης ή αλλιώς μου βγήκαν κατά λάθος).

Επιπλέον ο χρόνος που μπορεί να χρειάζεται κάθε φορά για να δέσω, στρώσω, φτιάξω το look είναι ανασταλτικός παράγοντας όταν βιάζομαι να ετοιμαστώ με αποτέλεσμα να το φοράω τελικά με έναν ή δύο maximum βολικούς τρόπους, χωρίς extra πειραματισμούς. Μάλιστα κατέληξα ότι το αποτέλεσμα είναι πολύ καλύτερο όταν το φόρεμα συνοδεύεται από ζώνη που δίνει φόρμα και συμμαζεύει το σύνολο και καλύτερα το ρόλο ζώνης να μην παίζουν τα Strings που έχει το ίδιο το φόρεμα (πωλούνται και χωριστά για επιπλέον fun προσαρμογές) ώστε να στρώνει πιο όμορφα.
Ουφ, τώρα που κρύωσε ο καιρός, πάντως, ακόμα δεν έχω βρει το κουράγιο και να το δέσω και να κάνω layering…

σε μια γραμμή: Δεν είναι βαρετό, αλλά δεν είναι και αποκαλυπτικό

Όταν αγοράζεις το September issue, το πιο μεγάλο και influential τεύχος όλης της χρονιάς του πιο μεγάλου και influential περιοδικού μόδας, περιμένεις να δεις όλες τις τάσεις της νέας σεζόν. Όταν πας να δεις το September issue, τι προσδοκίες έχεις;

Εγώ ας πούμε, μια κουτσομπολίστικη διάθεση την είχα. Ήθελα να μάθω πώς τον πίνει τον καφέ της η Anna Wintour? Εντάξει, είδαμε ότι είναι starbucks, αλλά ήταν με low fat soya milk και έξτρα αφρό; Πώς αποφασίζει το πρωί που ξυπνάει τι θα φορέσει; Τι τρώει για μεσημεριανό; Δυο στυλίστες και έναν editor ή λόγω δίαιτας περιορίζεται στα μοντέλα; Πριν από ένα σημαντικό event στέκεται μπροστά από τη ντουλάπα (της vogue) και αναστενάζει ‘θεέ μου δεν έχω τίποτα να φορέσω…!’. Είναι cyborg ή θνητή; Αν είναι cyborg είναι το ίδιο μοντέλο με τη Βικτόρια Μπέκαμ;

Καμία από αυτές τις ερωτήσεις δεν βρίσκει απάντηση. Και ασφαλώς θα πείτε, γιατί το September Issue δεν πλασάρεται ως η βιογραφία της Anna Wintour. Ωστόσο όλο το ντοκιμαντέρ, η ίδια η αμερικάνικη Vogue και εν τέλει η Μόδα, έτσι όπως αφήνεται να εννοηθεί, είναι one woman show –και το όνομα αυτής της γυναίκας: Anna Wintour.
Με ένα της νεύμα αποφασίζει τι είναι in ή out και ποιος είναι ο επόμενος hot designer ή ρίχνει στο καλάθι των αχρήστων projects, φωτογραφίσεις και ιδέες υψηλής αισθητικής, δημιουργικότητας και budget.

Επομένως το λιγότερο που θα ήθελα από την ταινία είναι να παίρνει θέση: πόσο επικίνδυνο είναι ένα και μόνο άτομο να αποφασίζει ποια απόχρωση του μπλε θα είναι στη μόδα φέτος και με μια απόφαση -η λήψη της οποίας φαίνεται να απαιτεί ελάχιστα δευτερόλεπτα- να ανεβάζει και να κατεβάζει σχεδιαστές, κινώντας μια ολόκληρη, εξαιρετικά προσοδοφόρα βιομηχανία; Και με τι κριτήρια η Anna Wintour παίρνει αυτές τις αποφάσεις; Ένστικτο, εμπειρία, τύχη;

H κάμερα την ακολουθεί κατά πόδας, αλλά αποσπασματικά στο στήσιμο του περιοδικού, και αν έχεις δει λίγο από Ugly Betty, όσα διαδραματίζονται τα φαντάζεσαι. Και ναι μεν λύνονται όλες οι χαριτωμένα κλισέ ερωτήσεις, όπως τα μοντέλα τρώνε στα shootings; (ναι τρώνε) ή οι φωτογραφίες ρετουσάρονται; (obviously), αλλά όχι και τα μεγάλα ερωτήματα: πώς η Wintour έφτασε εκεί που είναι, πώς εξελίχθηκε και ποιο είναι το ξεχωριστό ταλέντο που έχει ώστε να έχει τόση δύναμη;

Μιλάει και η ίδια στην κάμερα, μιλάνε περισσότερο οι συνεργάτες της, ακόμα και η κόρη της, που θεωρεί όλη αυτή την ενασχόληση μάλλον ανούσια! Πέρα από αυτό το τελευταίο επίτηδες βαλμένο ειρωνικό bit, δε λένε τίποτα. Ούτε καν γιατί η μόδα είναι τόσο μεγάλο θέμα.

Αυτό που δείχνει το ντοκιμαντέρ είναι όσα νομίζει ότι περιμένουμε να δούμε: πως η Anna Wintour είναι ολίγον bitch και πoλύ ψυχρή. Ακριβώς επειδή νομίζει ότι το περιμένουμε, θα δείξει τη ντουλάπα της Vogue, την εβδομάδα μόδας, νέους σχεδιαστές να παρουσιάζουν τρέμοντας τις συλλογές τους στη Wintour και τα μεγάλα ονόματα να επηρεάζονται από την άποψή της.

Ποια είναι αυτή; Φαίνεται να δυσανασχετεί με όσους θεωρούν τη μόδα αστεία υπόθεση. Γιατί όμως η ίδια θεωρεί τη μόδα σοβαρή; Το μόνο που μας εξηγεί στην έναρξη του ντοκιμαντέρ είναι πως αυτοί που είναι έξω από τον κόσμο της μόδας, ενώ θα ήθελαν να είναι μέσα, καταλήγουν να φοβούνται και ως αντίδραση τη χλευάζουν. Δηλαδή οι άνθρωποι κοροϊδεύουν αυτό που δεν καταλαβαίνουν. Αρκετά απλοϊκό δε βρίσκετε;

Εξάλλου, το ερώτημα δεν είναι ποιος φοβάται τη μόδα, αλλά Ποιος Φοβάται Την Anna Wintour?

Ο τρόπος που παρουσιάζεται η καθημερινή της δουλειά (=να κοιτάζει άπειρες σειρές φωτογραφιών και να αποφασίζει ποιες θα κοπούν από το τεύχος) ήταν σα να προσπαθούσε να μας πείσει ότι κάνει τη πιο αυστηρή δουλειά του κόσμου. Και ταυτοχρόνως την πιο βαρετά επαναλαμβανόμενη. Και ακόμα παραπέρα, με το πιο εφήμερο αποτέλεσμα, καθώς με το που κλείνει το τεύχος, ήδη έχει αποφασιστεί τι θα συμβεί στο επόμενο, στο μέλλον, στη συνέχεια. Και πάλι απ΄ την αρχή.

Και σε όλη αυτή τη διαδικασία η Wintour διατηρεί την απρόσιτη περσόνα της, φορώντας τα χαρακτηριστικά μαύρα γυαλιά της, σα να παίζει ένα ρόλο (αυτόν του puppet master της μόδας), ενώ η αλήθεια μπορεί να είναι ότι θα προτιμούσε να παίζει τένις.
Αλλά αυτή την αλήθεια δεν τη μαθαίνουμε. Δε μαθαίνουμε καν αν έχει χιούμορ και αν μπορεί (όπως όλοι οι έξυπνοι άνθρωποι) να αυτοσαρκάζεται…

Βαθμολογία
3/5 περιοδικά μόδας (γιατί υπάρχει κόσμος -βλ Grace Coddington, creative director- που έχει αντίθετη άποψη από τη A.Wintour και δε φοβάται να την πει.)

επίσης θα πρότεινα να αντισταθείτε στην παρόρμηση να ντυθείτε trendy πηγαίνοντας να δείτε την ταινία… φορέστε ότι θα φορούσατε ….σε ένα Harry Potter movie ας πούμε… εξάλλου και στο Hogwarts και στα γραφεία Vogue… magic happens...

outfit: t-shirt American Retro, jean Miss Sixty,
γαλότσες Gios Eppo, τσάντα Diesel

Ξεκίνησαν οι Νύχτες Πρεμιέρας και μαζί τους έκαναν πρεμιέρα α)οι βροχές του φθινοπώρου β)οι γαλότσες μου (επιτέλους αγόρασα κι εγώ) και γ)η πρώτη μου παραγγελία από το asos.

Όσο τα γυρίσματα για το SATC 2 συνεχίζονται, η Patricia Field, υπεύθυνη για τις εμφανίσεις της κοριτσοπαρέας κυκλοφορεί στο site της ρούχα και αξεσουάρ με τα οποία εθεάθησαν οι αγαπημένες ηρωίδες. Στο τελευταίο newsletter ξεχώριζε ένα πλαστικό magazine clutch με pop artwork, με τιμή 80$. Το μόνο που θέμα είναι ότι αυτό το κρατούσε η Samantha σε ένα flashback πίσω στα 80's, τα οποία eighties κάνουν δυναμικό comeback, αλλά εγώ θέλω να γυρίσουν εκεί που ανήκουν. Στο παρελθόν.

Όταν είσαι μικρή και φοράς ένα απλό και στενό μαύρο φόρεμα, αυτόματα φαίνεσαι όσο μεγαλύτερη και περιποιημένη χρειάζεσαι. Όταν είσαι έτσι κι αλλιώς μεγαλύτερη, η αλήθεια είναι ότι έχεις βαρεθεί και θέλεις τουλάχιστον το lbd να έχει το στολιδάκι του, ένα φιόγκο, λίγα μπιχλιμπίδια ή οτιδήποτε μπορεί να το κάνει να φωνάζει "είμαι καινούρια αγορά" και "όχι, η κάτοχός μου δε με φορούσε και 20 χρόνια πριν (αν και αυτό θα σήμαινε τουλάχιστον ότι δεν πήρε κιλά)".

Βέβαια από την άλλη, επειδή αυτή η βαρεμάρα του να σετάρεις χρώματα και αξεσουάρ καμιά φορά φτάνει στα όρια της ταλαιπωρίας (τι να κάνεις δεν έχεις πια τις ίδιες αντοχές), μπορεί και να βγάλεις από τη ντουλάπα, εκείνο το ίδιο φόρεμα που έβαζες τότε που χόρευες slow dance ακούγοντας Φιλ Κόλινς.

Το θετικό της υπόθεσης; (εκτός του ότι σου κάνει, άρα όντως δεν έχεις πάρει κιλά;). Οι άντρες το λατρεύουν. Ευτυχώς που ο εγκέφαλός τους είναι τόσο απλός όσο το μικρό μαύρο φόρεμα. Και το ακόμα πιο θετικό; Δε χρειάζονται καν extreme πέδιλα για συνοδεία. Αρκεί ένα μαύρο ζευγάρι ψηλοτάκουνες γόβες. Και όταν ακούσετε το κοπλιμέντο "τι όμορφη που είσαι σήμερα!", μπορείτε να απαντήσετε "και να σκεφτείς ότι πέταξα επάνω μου το πρώτο πράγμα που βρήκα μπροστά μου!"

Περίεργο, αλλά μέχρι τώρα, δεν είχα παραγγείλει ποτέ από το περιβόητο asos. Υποθέτω γιατί έχει τόση ποικιλία που χάνεσαι. Θα μου πείτε από πότε η ποικιλία θεωρείται αρνητικό στοιχείο; Προφανώς και δεν είναι έτσι, απλώς αν αποφασίσει κανείς να μπει στο asos για να ‘χαζέψει λίγο’, θα βγει μετά από ένα full δίωρο, ζαλισμένος και με μια λίστα τόσο μεγάλη όσο και η λίστα με τα μέτρα προστασίας για τη μετάδοση του ιού της νέας γρίπης –και οι δύο λίστες το ίδιο ανεφάρμοστες!

Αν μπεις, όμως, να ψάξεις μια συγκεκριμένη κατηγορία, φορέματα για παράδειγμα, μπορείς να παίξεις με τα φίλτρα - χρώμα, μέγεθος, στυλ celebrity - και να χαζέψεις το μοντέλο του site να περπατάει στην πασαρέλα φορώντας το φουστανάκι που ζαχαρώνεις, για να πάρεις μια ιδέα πώς κινείται. Το site φιλοξενεί μάρκες – διαμαντάκια, όπως Lipsy και Full Circle, αλλά και τα δικά του («asos»), που είναι υπερμοδάτα και οικονομικά, διαθέτει από εσώρουχα μέχρι τσάντες, ανδρικά, ακόμα και καλλυντικά, και κάνει πολύ συχνά καλές εκπτώσεις και προσφορές. Τώρα μάλιστα που η αγγλική λίρα έχει πέσει σημαντικά σε σχέση με το ευρώ, συμφέρει ακόμα περισσότερο, αλλά προτού παρασυρθείτε, κάντε και τη μετατροπή, όχι μόνο στο νόμισμα, αλλά και στο μέγεθος ή νούμερο από τα αγγλικά στα ελληνικά.

Τα έξοδα αποστολής ποικίλουν, ανάλογα με το βάρος της παραγγελίας, (σε εμένα ήταν περίπου 5 λίρες) και μπορείτε να τα δείτε αφού κάνετε checkout, αλλά πριν επιβεβαιώσετε την παραγγελία. Η αποστολή γίνεται από τη Μ. Βρετανία, οπότε δεν υπάρχουν επιπλέον φόροι τελωνείου και η παράδοση γίνεται συνήθως νωρίτερα από την εκτιμώμενη από το site ημερομηνία (σε εμένα έφτασαν σε χρόνο ρεκόρ: μόλις 3 εργάσιμες!). Εύκολες επιστροφές και πολλές άλλες πολιτικές υπέρ του πελάτη που εφαρμόζει κάθε on line κατάστημα που σέβεται τον καταναλωτή ισχύουν και εδώ, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για ένα αξιόπιστο site, γεγονός που εξηγεί και γιατί τόσοι και τόσες επισκέπτονται σε καθημερινή βάση το asos και τις περισσότερες φορές ψωνίζουν κιόλας.

Εγώ τσίμπησα μια τεράστια γκρι τσάντα με μοβ λεπτομέρειες, που δεν κρεμιέται στον ώμο, ένα κολιέ με ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι που φιλιούνται και ένα βραχιολάκι, που όταν το φοράς κάνεις μια ευχή και όταν κοπεί το σχοινάκι του, έχει έρθει η ώρα αυτή η ευχή να πραγματοποιηθεί!

Με λίγα λόγια: το πιο hot χρώμα στα νύχια, fun, ενδιαφέρον, θηλυκό και λιγότερο επιθετικό απ΄όλα είναι για φέτος το έντονο βιολετί, που θυμίζει κρασί.
Ακόμα, φέτος κυκλοφορεί πολύ το καπνισμένο-σκονισμένο μαύρο είτε στα όρια του γκρι ή ανθρακί είτε με μια υποψία σμαραγδιού και film noir αίσθηση.

Τα "it" χρώματα στα νύχια γενικά κάθε χειμώνα είναι σκούρα με διάφορες παραλλαγές: φέτος παίζει πολύ το μοβ σε όλες του τις αποχρώσεις, από το λιλά μέχρι το μελιτζανί και από πιο τις βαθιές με λίγο shimmer μέχρι το solid ματ.

Επειδή πάντα μου άρεσε, έτσι κι αλλιώς, έχω ήδη ένα σούπερ dark (OPI INK), πρόσφατα απέκτησα ένα ζωηρό μοβ (OPI Overexposed In South Beach) και τέλος αποφάσισα να δοκιμάσω μια ακόμα πιο φωτεινή απόχρωση, ένα πλούσιο βιολετί, που βλέπω να φοριέται συνέχεια στις σειρές και τα reality της αμερικάνικης tv που παρακολουθώ και μου έκανε εντύπωση, το Screen Test από τα Sephora by OPI (αυτό φοράω στην επάνω φωτογραφία).

Αυτά τα βερνίκια νυχιών προέκυψαν μετά από τη συνεργασία των Sephora και των OPI (καθώς τα αμερικάνικα Sephora για ένα περίεργο λόγο, σε αντίθεση με τα ελληνικά δεν φέρνουν τα OPI) και έχουν παρόμοιες αποχρώσεις και εξίσου ευφάνταστα ονόματα με τα OPI.

Έτσι το Dark Room των Sephora by OPI (το οποίο επίσης τσίμπησα, as you can see above) είναι αντίστοιχο με το Ηere Today, Aragon Tomorrow από την πλέον πρόσφατη κολεξιόν Espana των OPI, καθώς περιγράφονται και τα δύο σαν πολύ βαθιά πρασινωπά, αλλά στην πραγματικότητα είναι light μαύρα, με μια ιδέα πράσινου, που για να διακρίνει κανείς απαιτεί πολύ φως και περισσότερη παρατηρικότητα.
Η προσωπική μου άποψη είναι πως αν και έχουν την ίδια τιμή, και θα έπρεπε λογικά να είναι τα ίδια ποιοτικώς, τα OPI είναι όσο πηχτά πρέπει και απλώνονται καλύτερα με λιγότερες στρώσεις.

Εσείς που θα επενδύσετε;

Δεν έχω μπει στη λογική ψαξίματος επικίνδυνων συστατικών και ύποπτων χημικών που μπορεί να περιέχουν τα καλλυντικά και τα προϊόντα περιποίησης που χρησιμοποιώ. Νομίζω θα πάθω πανικό και άκρη δε θα βγάλω. Ωστόσο σκέφτηκα πως αν υπάρχει ένα μόνο προϊόν που πραγματικά αξίζει να αναζητήσω το πιο ασφαλές που μπορεί να υπάρχει εκεί έξω, αυτό είναι το deodorant.

Ανακάλυψα, λοιπόν, το Totally Pure από την εταιρεία Origins, στο οποίο όπως αναφέρει η συσκευασία όλα τα συστατικά που περιέχει είναι από πιστοποιημένα βιολογικά προϊόντα (στις ΗΠΑ). Ακόμη, το Totally Pure είναι σε μορφή spray και είναι unisex.

Ωστόσο δεν αποδίδει ούτε διαρκεί τόσο όσο τα 'παραδοσιακά' deodorant, ενώ επιπλέον η μυρωδιά του είναι τόσο έντονη σα να έχεις τρίψει τις μασχάλες σου σε ένα λιβάδι με ρίγανη. ewww.
Και σκέφτομαι τότε σε αυτή την περίπτωση, ότι από το να μυρίζει έτσι κανείς, αν θέλει να είναι απόλυτα ασφαλής, καλύτερα να μη χρησιμοποιεί καθόλου deodorant… (σαν τον Matthew McConaughey) which again is ewww. Αλλιώς τι άλλη εναλλακτική υπάρχει;

βιτρίνες στο Bal Harbor

Τι πιο σικ, αλλά και μεταβατικό από τα πολύχρωμα summer dresses στην αυστηρότητα του φθινοπωρινού dress code, παρά ένα μπεζ sleek φόρεμα, στο οποίο τονίζεται η μέση με μια μαύρη φαρδιά δερμάτινη ζώνη και peep toes στο ίδιο χρώμα;