Υπάρχουν κοπέλες με στυλ casual ή αθλητικό. Άλλες με ιδιαίτερο εκκεντρικό και personalized στυλ. Άλλες με πρακτικό στυλ, που δεν έχει αλλάξει από όταν ήταν μαθήτριες. Τι γίνεται όμως όταν οι συνθήκες είναι τέτοιες που πρέπει να εμφανιστούν με πιο προσεγμένη και sleek εικόνα; όταν πρέπει να χαμηλώσουν τους τόνους; ή όταν πρέπει να δείξουν πιο επαγγελματικό προφίλ, χωρίς όμως το αποτέλεσμα να είναι για χασμουρητά; Ώρα για αντικαταστάσεις. Φανταστείτε ένα απλό outfit, ένα λεπτό πουλόβερ, ένα παντελόνι, μια τσάντα και flat παπούτσια.

*Αν την ίδια τσάντα αντί για μαύρο χρώμα την αγοράσεις σε tan, θα φαίνεται πιο καλής ποιότητας και πιο ακριβή. Mostly, αυτό ισχύει για τις τσάντες που δεν είναι από γνήσιο δέρμα. Ακόμα παραπέρα αν αντί για shoulder bag επιλέξεις μία με πιο κοντά χερούλια, που θα πρέπει να την κρατάς στο χέρι, αποκτάς ένα πιο comme il faut αέρα.

*Αν αντί για sneakers φορέσεις ένα ζευγάρι μπαλαρίνες ή μυτερά flats, από sporty γίνεσαι αυτόματα girly, χωρίς εκπτώσεις στο θέμα άνεσης.

*Αν αντικαταστήσεις τα cult γυαλιά ηλίου με ένα σκουρόχρωμο oversized, αποκτάς αέρα celebrity.

*Αν αντικαταστήσεις τα πλεχτά γάντια με δερμάτινα, αμέσως το αποτέλεσμα γίνεται πιο σικ (και φυσικά δερμάτινα γάντια ψωνίζουμε αποκλειστικά στις εκπτώσεις!)

*Αν αντί για ένα ζιβάγκο πουλόβερ, φορέσεις ένα απλό πουλόβερ συν ένα φουλάρι, δημιουργείς ένα σύνολο πιο ενδιαφέρον, αλλά και versatile. Ζεσταίνεσαι; Βγάζεις το κασκόλ. Κρυώνεις; Βάζεις το κασκόλ. Θες να πνίξεις κάποιον; Βγάζεις το κασκόλ.

*Αν αντικαταστήσεις το αγαπημένο σου περιοδικό μόδας με τους New York Times …oh well, μερικά πράγματα απλώς είναι αναντικατάστατα.

Το πέτυχα χτες στο (ελληνικό) MTV: τρελό σποτάκι για την εβδομάδα μόδας, που θα διεξαχθεί 26-29 Μαρτίου στην Τεχνόπολις στο Γκάζι. Can't wait! (αν και η ημερομηνία δε με βολεύει και πολύ...χαχα).

H Chloe σκέφτηκε ένα καινούριο παιχνίδι, που γυρίζει γύρω από τα αξεσουάρ: ένα που ήδη έχουμε, ένα που θέλουμε να αποκτήσουμε και ένα που δεν αντέχουμε να βλέπουμε σε άλλες κοπέλες.Βέβαια το να διαλέξω ένα αξεσουάρ από τα πάμπολλα μικρότερα ή μεγαλύτερα αγαπημένα πραγματάκια μου αποδείχθηκε πιο δύσκολο από ότι φανταζόμουν, αλλά τελικά κατέληξα σε ένα μαντήλι σχεδιασμένο από τον Κωνσταντίνο Κακανιά για τον Βασίλη Ζούλια, με την mrs Tependris, ‘γνωστή’ jet setter, που ‘σύχναζε’ με τη Μαρία Κάλλας και τη Τζάκυ Ο, λίγο σνομπ και όσο εστέτ πρέπει.

Το διάλεξα γιατί ήταν από τα πλέον απρόσμενα πετυχημένα δώρα γενεθλίων που έχω λάβει (δλδ δεν περνούσα έξω από την μπουτίκ και δήθεν τυχαία αναφώνησα ‘ω να τι ωραίο μαντήλι! Πόσο θα ήθελα ένα για τα γενέθλιά μου’ ώστε να πιάσει το υπονοούμενο μέχρι και ο περιπτεράς της απέναντι γωνίας) και του συμπεριφέρομαι σα μίνι θησαυρό: το φυλάω στο κουτί του, το βγάζω ανά διαστήματα για να το θαυμάσω και το φοράω πάντα στην επίδειξη του Ζούλια στην εβδομάδα μόδας (lol). Ναι, φοβάμαι μη το καταστρέψω…

Παρακάτω τώρα, στη wish list έχει μπει εδώ και χρόνια μια τσάντα Balenciaga. Όχι απαραιτήτως αυτή της φωτογραφίας, γιατί θα προτιμούσα σίγουρα μια πιο κλασσική εκδοχή, πχ τη city σε λευκό. Το θέμα είναι ότι τόσα χρόνια τώρα, θα μπορούσα να είχα μαζέψει τα χίλια – χίλια πεντακόσια ευρώ και να την αποκτήσω. Αλλά, υπάρχει λόγος που παραμένει στη wish list και όχι στην αγκαλιά μου. Αποτελεί το μέτρο σύγκρισης για τα πράγματα που έχουν πραγματική αξία.

Δηλαδή έχω ας πούμε 1500 ευρώ. Τι προτιμώ να τα κάνω; Να αγοράσω τη Balenciaga ή να πάω στο Μαϊάμι; Να αγοράσω τη Balenciaga ή να τα αποταμιεύσω; Να αγοράσω τη Balenciaga ή ένα sony vaio; Να αγοράσω τη Balenciaga ή έναν ολόκληρο barista από τα starbucks; Και ούτω καθεξής. Βέβαια, αν τελικά κάνω ένα ταξίδι και δεν είναι ακριβώς όπως το φανταζόμουν λέω πάντα ‘χαζομάρα μου, που προτίμησα να έρθω εδώ, ενώ με τα ίδια λεφτά θα μπορούσα να αγοράσω μια Balenciaga!’. Η αλήθεια είναι πως δεν το εννοώ.

Και τέλος, τι δεν αντέχω να βλέπω σε άλλες κοπέλες! Είναι τα τσόκερ που τυλίγουν ασφυκτικά το λαιμό. Μου κάνουν περίεργο συνδυασμό βαμπίρ με s/m τάσεις έτοιμο να βγει σε πίστα τριτοκλασάτων μπουζουκιών. Νομίζω η mrs Tependris θα συμφωνούσε.
So, η πρόσκληση πηγαίνει πίσω στη Chloe γιατί η ίδια δεν έπαιξε ακόμα στο παιχνίδι που εμπνεύστηκε!

Υπάρχει λόγος που τα Όσκαρ αποτελούν fashion event. Όλες οι celebrities κρατούν τις πιο breathtaking τουαλέτες για αυτή τη βραδιά, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια, ότι δεν υπάρχουν λανθασμένες, βαρετές ή επαναλαμβανόμενες επιλογές year after year. (*κλικ* στος φωτογραφίες για μεγαλύτερο μέγεθος)

Φέτος ξεχώρισα: To vintage “νυφικό” (Pierre Balmain) της Penelope Cruz, την οποία παλιά (εποχής Tom Cruise) θεωρούσα και άσχημη και ατάλαντη, αλλά απ΄ όταν επέστρεψε στην πατρίδα της και κάνει πια ιντερνάσιοναλ καριέρα από εκεί και παίζει την ισπανίδα με ταμπεραμέντο ή σχεδιάζει για τα mango, τη βρίσκω και όμορφη και συμπαθητική και καλή ηθοποιό. Οπότε πολύ το χάρηκα το βραβείο της.

Το πριγκηπικό Dior της Sarah Jessica Parker, αν και μου φάνηκε way too similar με την εμφάνισή της ως Carrie στο Παρίσι για μια νύχτα στην πόλη με τον «Ρώσο».

Και το ‘αρχιτεκτονικό’ κομμάτι με ουρά (Versace) της Marisa Tomei, που είχε κερδίσει το Όσκαρ για το φαιδρό My Cousin Vinny μια δεκαετία πριν (και όλοι έκαναν πλάκα ότι την ώρα της ανακοίνωσης ο παρουσιαστής ήταν μεθυσμένος και του φάνηκε πιο εύκολο να προφέρει το όνομά της παρά αυτό της επίσης υποψήφιας Vanessa Redgrave..) αλλά παρόλα αυτά όλοι περίμεναν να κάνει πράγματα, μετά εξαφανίστηκε και τελευταία τόσο η ίδια όσο και το στήθος της έχουν κάνει comeback και πλέον όλοι λένε ‘πόσο καλά κρατιέται για την ηλικία της’, τέλος πάντων εγώ ποτέ δεν έπαψα να τη βρίσκω συμπαθητική.

Τέλος, δε μπορώ να συγκρατήσω τα σάλια μου για τα σμαραγδένια σκουλαρίκια (Lorraine Schwartz) σε σχήμα δάκρυ της Angelina...

Όσο πιο μεγάλη είναι η τσάντα που κουβαλάω, τόσο περισσότερο τη φορτώνω με πράγματα που μπορεί να μου χρειαστούν, ειδικά αν είμαι όλη μέρα εκτός σπιτιού, με πιθανό αποτέλεσμα εξάρθρωση ώμου.

Έτσι στις free days μου, προτιμώ να απελευθερώνομαι κρατώντας ένα μικρό wristlet, που χωράει κινητό, κλειδιά, πούδρα+καθρέφτη, gloss και χρήματα. Μόνο. Η τελευταία μου αγορά ήταν ένα φούξια γυαλιστερό (thank you Coach που κάνατε 50% έκπτωση!) και περιμένω πως και πώς να ανοίξει λίγο ο καιρός, για να το κάνω προέκταση του χεριού μου. Από τα Αccessorize είχα τσιμπήσει στην αρχή της σεζόν ένα μπορντό (που επίσης το είδα στις εκπτώσεις half price… αλλά τι να κάνεις), ενώ πέρυσι το μισό καλοκαίρι το έβγαλα με ένα μουσταρδί H&M, που στοίχιζε μόλις όσο ο αγαπημένος μου καφές από τα Starbucks (venti μέγεθος)!

Τα wristlets καθώς περνιούνται γύρω από τον καρπό, είναι πολύ πιο ξεκούραστα από τα επίσης αγαπημένα και in fashion oversized clutches –με τα οποία σου πιάνεται το χέρι να τα κρατάς. Και φυσικά το μικρό τους μέγεθος έχει ένα ακόμα plus: μπορείς να αγοράσεις ένα designer κομμάτι, χωρίς να πέσεις εκτός budget, καθώς οι τιμές τους δεν είναι το ίδιο απαγορευτικές, όπως μιας μεγάλης tote bag, για παράδειγμα.

Έτσι, στο τέλος του περσινού καλοκαιριού μου έκανα δώρο ένα glam chic Michael Kors, ενώ wristlet ήταν και το πρώτο item που απέκτησα από την Kate Spade -τις τσάντες της οποίας ζαχάρωνα έφηβη ακόμα, όταν έβλεπα την Nina του Just Shoot Me να τις περιφέρει με χάρη. Οπότε, I blame it on TV!

H Lucia ξεκίνησε ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι, αποκαλύπτοντας ένα μυστικό μόδας και με κάλεσε να φανερώσω στο blogomall ένα δικό μου. Εγώ βέβαια στην αρχή αγχώθηκα, διότι σε τέτοια θέματα όχι μόνο δεν έχω μυστικά, αλλά είναι η καλύτερή μου να αναλύω ποιο κατάστημα έχει τους πιο ωραίους καθρέφτες στο δοκιμαστήριο (τα marks & spencer), τα αποτελέσματα των οξέων φρούτων (θεαματικά) και τι να κάνεις αν σε στενεύουν οι καινούριες designer μπαλαρίνες σου (υπομονή).
Έστιψα το μυαλό μου, στίβοντας διαπίστωσα πως του στιψίματος προηγείται το πλυντήριο και έτσι μου ήρθε ένα μικρό μυστικό: Καθώς δεν πλένω ποτέ στο χέρι, ότι ρούχο έχει στρασάκια (ξέρετε γκαρνταρόμπα για πίστα, φουλ στην πούλια και την παγιέτα…) μπαίνει στο πρόγραμμα «μάλλινα που πλένονται στο πλυντήριο με ευαίσθητο στίψιμο». Και έτσι όλα τα στρασάκια μένουν στη θέση τους. Άσχετο: επίσης αν βάλεις υγρό σαπούνι αντί για απορρυπαντικό, θα κάνεις αυτοσχέδιο foam party!
Άλλο ρηχό μυστικό, τώρα που είπα party, δηλαδή ξενύχτι = hangover = κουρασμένο πρόσωπο. Το τελευταίο λύνεται με light μακιγιάζ, όσο κι αν εκείνη την ώρα νιώθω ότι θέλω να βάλω ένα κιλό concealer. Χρειάζεται μόνο ιριδίζον ροζ ρουζ, που το απλώνω με το ίδιο φαρδύ πινέλο εκτός από τα μάγουλα και στα μάτια. Τελειώνω με λίγο gloss στην ίδια απόχρωση.
Άλλο. Όταν νιώθω την ανάγκη να φάω γλυκό πίνω ένα ποτήρι νερό για να μου κόψει την όρεξη τρώω μια σοκολάτα. Καλύτερα με ένα κιλό παραπάνω, παρά με τα νεύρα μου διαλυμένα.
Άλλο. Οι ugg μπότες φοριούνται χωρίς κάλτσες. Και ούτε κρυώνεις ούτε ιδρώνεις. It’s some kind of magic.
Άλλο. Αυτό δεν είναι τόσο ρηχό. Έχω αγοράσει αυτοκόλλητες ταινιούλες διπλής όψεως για να κολλάω τα πουκάμισα μεταξύ των δύο επίμαχων κουμπιών στο μπούστο. Με εκνευρίζει να κάνω ‘αποκαλύψεις’. Εκτός αν αφορούν σε fashion secrets!

---------------------

και συνεχίζουν τις αποκαλύψεις οι chloe, happyfairy και marietta.

Η ζωή θα ήταν πολύ βαρετή αν δεν υπήρχαν χαριτωμένα μικροσκοπικά προϊόντα, που να μου φτιάχνουν τη διάθεση, όπως τα lip balm. Και ως υπερ-καταναλωτικό ον, εννοείται ότι δεν έχω μόνο ένα. Αυτή τη στιγμή διάσπαρτα σε τσέπες, τσάντες και συρτάρια βρίσκεται μισή ντουζίνα από δαύτα…
Μου αρέσει πολύ το Burt’s Bees γιατί έχει μέλι, που είναι από τα αγαπημένα μου συστατικά σε προϊόντα περιποίησης (Cleopatra mode on) και το L’Occitane γιατί είναι σε stick, άρα πολύ βολικό για να το απλώνεις όσες φορές χρειάζεται όταν είσαι έξω (χωρίς να ανησυχείς αν τα δάχτυλά σου είναι καθαρά).
Το Carmex το παρήγγειλα από το UK για να το αποκτήσω, μετά από τόση διαφήμιση, καθώς υποτίθεται ότι είναι τόσο superb, ώστε να είναι η επιλογή όλων των celebrities. Λοιπόν, έχει τόσο έντονη γεύση/μυρωδιά (μινθόλη+καμφορά) που σχεδόν καίει. Πλέον το χρησιμοποιώ για τη μύτη μου όταν κρυολογώ το χειμώνα. Ε, εκεί κάνει θαύματα!
Γενικά τα balms χειλιών μπορούν να χρησιμοποιηθούν για extra εντατική ενυδάτωση και άλλων περιοχών, όπως οι αγκώνες. Αυτό κάνει και το τελευταίο μου απόκτημα, το Rosebud Salve που μου αρέσει τόσο το παλιακό του feeling (μεταλλική συσκευασία και άρωμα ρόδων), ενώ ταυτοχρόνως είναι τόσο μοντέρνο, γιατί είναι πολυχρηστικό.
Το Kiehl’s είναι επίσης αγαπημένο, γιατί είναι σαν λεπτόρρευστη βαζελίνη, αφήνει αυτή την ωραία natural γυαλάδα στα χείλη, ενώ διαθέτει spf 4. Της Vichy το συστήνω για χείλη που είναι ήδη σκασμένα, καθώς είναι σχεδόν σε κρεμώδη υφή αλλά απορροφάται χωρίς να καίει, αν και φυσικά πάντα είναι καλύτερο να προλαμβάνεις παρά να θεραπεύεις. Και σ΄αυτό δεν κάνει καλύτερη δουλειά από ένα (ενοχλητικό μεν, αποτελεσματικό δε) παχύ στρώμα all time classic πάμφθηνης βαζελίνης κάθε βράδυ πριν τον ύπνο.

Τι φόρεσαν και τι είδαν οι celebrities στις πασαρέλες του Bryant Park κατά την εβδομάδα μόδας για τις τάσεις φθινόπωρο 2009 στη Νέα Υόρκη:

Hilary Duff @ DKNY

Lucy Liu (με Herve Leger) @ Herve Leger



Kristen Bell @ Miss Sixty



Jennifer Love Hewitt @ Adam (Lippes)


Amanda Bynes @ BCBG Max Azria

Αυτό το χειμώνα κόλλησα με δύο πράγματα: πρώτον όταν βαριέμαι να συνδυάσω ρούχα για τη δουλειά (this season, more than ever), φοράω ένα από τα γκρι πουλόβερ- μπλουζοφορέματα που έχω (κατά τύχη όλα H&M) με ένα τζην και voila…! instant style, καθώς ταιριάζουν με όλα τα αξεσουάρ και τα παπούτσια μου, και κυρίως με τα μοβ αξεσουάρ και παπούτσια μου, που είναι το δεύτερο πράγμα με το οποίο κόλλησα και ομολογώ δεν κατάφερα να αντισταθώ σε καμιά βιτρίνα που είχε κάτι από βαθύ μοβ, τινάζοντας τον προϋπολογισμό των καλοκαιρινών διακοπών στον αέρα.

Και μετά βλέπω τις δύο τσουλίτσες (pardon my French) του Gossip Girl, τη miss Carr με πετρόλ παλτό και γκρι γόβες και δίπλα τη Serena κρατώντας μια μοβ τσάντα… και λέω στον εαυτό μου, δες πόσο πολύ κολλάει και το πετρόλ μέσα σ΄αυτά! Και μπορεί ακούγοντας το συνδυασμό να σκέφτεται κανείς «πολύ σκοτεινό», όμως βλέποντάς το, είναι τόσο χειμωνιάτικο όσο πρέπει, χωρίς να είναι ψυχρό και χωρίς να είναι μαύρο κι άραχνο.

Μετά θυμήθηκα τα γαντάκια που είχα αγοράσει από τα accessorize στην αρχή της σεζόν, χτύπησα μια ακόμα καρφίτσα (κουκουβάγια αυτή τη φορά), αλλά και αυτές τις κορδέλες για τα μαλλιά που στην ουσία είναι τιράντες από σουτιέν (καλή ιδέα btw), αναζήτησα γκρι βερνίκι νυχιών (OPI- you don't know jacques) για να είμαι on the spot ακόμα και στις λεπτομέρειες και ουφ… τώρα που τέσταρα τον συνδυασμό ήρθε η ώρα να βγάλω και από τη ντουλάπα εκείνο το πλεχτό πετρόλ φόρεμα που έχω και δεν ήξερα με τι να το σετάρω….

Ερωτευμένη ή όχι… γιορτή ή εμπορική σάχλα… 14 ή 15 Φεβρουαρίου… πάντα μπορείς να βρεις μια αφορμή για να φορέσεις μια κατακόκκινη καρδιά…

Βγαίνει αύριο στις αμερικάνικες κινηματογραφικές αίθουσες το Confessions of a Shopaholic, που βασίζεται στο ομώνυμο και best seller βιβλίο της Sophie Kinsella.
Και μέχρι να δω την ταινία με τα ματάκια μου για να έχω άποψη, αν και δε νομίζω να έχει πολλά κοινά με το βιβλίο, πλην μιας τρελής ονόματι Rebecca που ψωνίζει μόνο ΑΑ (δηλαδή Αλόγιστα και Ασταμάτητα), να τι έμαθα ότι μοιράζονται όλες οι shopaholics διαβάζοντάς το (που δε μπορώ να πω ότι το βρήκα και από τα καλογραμμένα του είδους =chic lit / ανάγνωσμα για να περνάει η ώρα στο μετρό κλπ).

*δεν ισχύει το θεώρημα «όσο πιο πολύ αργείς να ανοίξεις το λογαριασμό της πιστωτικής σου, τόσο μειώνεται το οφειλόμενο ποσό»
*όταν ψωνίζεις κάτι που είναι σε έκπτωση στην ουσία κάνεις οικονομία. γιατί δεν το καταλαβαίνει κανείς αυτό;
*όταν μας ρωτάνε πόσο έκανε το καινούριο υπέροχο και ΠΑΝΑΚΡΙΒΟ παλτό μας, δε πειράζει να πούμε ψέματα πως στοίχισε λιγότερο από την πραγματική του τιμή, για να μην προκαλέσουμε σχόλια του τύπου «πόσοοοοο; μα καλά, είσαι τρελή;;;»
*η ελπίδα πως θα γίνει ένα major μπέρδεμα στην τράπεζα και δε θα χρεωθεί η πιστωτική για τις αγορές του προηγούμενου μήνα, δε μας εγκαταλείπει ποτέ
*οι γονείς νομίζουν ότι έχουμε αποταμιεύσει αρκετά, ώστε να αγοράσουμε δικό μας σπίτι (ενώ η αλήθεια είναι ότι έχουμε τόσα παπούτσια που θα μπορούσαμε να φοράμε διαφορετικό ζευγάρι κάθε μέρα για ένα ολόκληρο μήνα)
*όσα ρούχα κι αν στοιβάζονται μέσα στη ντουλάπα μας, πριν από ένα σημαντικό ραντεβού, ποτέ δεν έχουμε τι να φορέσουμε!
*αν τελικά καταφέρουμε και κάνουμε οικονομία, στο τέλος του μήνα είμαστε τόσο ικανοποιημένες από την αυτοσυγκράτησή μας, που νιώθουμε ότι πρέπει να μας επιβραβεύσουμε με μια ακριβή αγορά (οπότε και ξοδεύουμε ότι προηγουμένως αποταμιεύσαμε)
*οι ακριβές αγορές δεν είναι σπατάλη. είναι επένδυση (ή έστω έτσι λέμε στον εαυτό μας για να μην έχουμε τύψεις)

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω αγοράσει καλλυντικά που τελικά δε μου ταίριαξαν: πούδρες σε πιο σκούρα απόχρωση, λιπαρές βάσεις, πολύ ξηρά κραγιόν κ.ο.κ. Όμως κανείς δε σε υποχρεώνει ότι αγόρασες να το χρησιμοποιήσεις και για το σκοπό που φτιάχτηκε. Έτσι μια πορτοκαλί σκιά που δε φόρεσα ποτέ, δεν πετάχτηκε, αλλά έγινε ρουζ.

(αν μιλάμε πάντως για ανακύκλωση άδειων συσκευασιών, τα κεντρικά καταστήματα των Body Shop και MAC παρέχουν αυτή τη δυνατότητα)

H chloe in the sky και η lucia με κάλεσαν να ποστάρω φωτογραφίες από το χώρο που bloggάρω. Sorry girls, αλλά νιώθω ότι ο καναπές μου είναι too personal για να κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Μπορώ να σας αποκαλύψω όμως, ότι στο coffee table δεν υπάρχει τίποτα εκτός από το laptop και μια coca cola light... Οπότε θα ήταν ένα βαρετό post either way!

Δε φτάνουν όλα τα “κοψοψόψαρα” στα οποία ξοδεύω τα λεφτάκια μου, τελευταία αγοράζω και καρφίτσες, ενώ πάντα όταν ταξιδεύω φροντίζω να προμηθευτώ και κονκάρδες από τα museum shops για μένα και τους φίλους μου, με αποτέλεσμα να έχουν μαζευτεί μπόλικες από δαύτες. Τις οποίες βάζω συνήθως σε ένα φόρεμα και μετά τις ξεχνάω εκεί, αντί να τις εναλλάσσω, στολίζοντας μπλούζες, πέτα και τσάντες. Αποφάσισα λοιπόν, φέτος, να χρωματίζω τα κασκόλ μου, ειδικά τις μέρες που βαριέμαι να σκεφτώ τι να φορέσω και αρπάζω το πρώτο γκρι πουλόβερ που θα βρω μπροστά μου.

Τα κρόσσια είναι της μοδός από το καλοκαίρι και όλοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι και καλά θα γίνει ο κακός χαμός και την άνοιξη. Εμένα όλο αυτό μου κάνει πολύ χίπισσα ποκαχόντας για το στυλ μου (όπως αυτές οι μπότες της Diane Kruger), αλλά αυτό που έχω μάθει είναι ποτέ μη λες ποτέ. Πώς πήρα αυτό το μάθημα? Δυο χειμώνες πίσω, εκεί που γυρνοβολούσα στον τρίτο όροφο του Άττικα έπεσα πάνω σε μια σουέντ μοβ τσάντα με τρουκς και κρόσσια, που αν εξαιρέσεις το χρώμα, ήταν ακριβώς το αντίθετο από μένα, αλλά καθώς τα ετερώνυμα έλκονται, την ερωτεύτηκα κεραυνοβόλα. Η τιμή ήταν συμπαθητική (χάρη στις εκπτώσεις), χρήματα στην τσέπη είχα, ε όχι μόνο την αγόρασα, αλλά για τους επόμενους μήνες, την έλιωσα κανονικά.

Ε, μετά ήρθε το καλοκαίρι, οπότε το σουέντ δε μου ταίριαζε σαν υλικό, μετά ήρθε ξανά ο χειμώνας, αλλά καινούριοι έρωτες με βρήκαν και ούτω καθεξής. Αλλά, φέτος, την ξαναθυμήθηκα και μαζί πήρα ένα ακόμα μάθημα: μη πετάς τίποτα, η μόδα ξαναγυρίζει.

H Jessica Alba δεν είναι η πρώτη που μου έρχεται στο νου όταν σκέφτομαι «stylish ηθοποιοί». Ωστόσο κάθε φορά που πέφτω επάνω σε φωτογραφίες της από εμφανίσεις της, τόσο επίσημες όσο και καθημερινές, είναι πάντα κατάλληλα ντυμένη για την εκάστοτε περίσταση. Τελευταία οι παπαράτσι την φωτογραφίζουν σε everyday στιγμές μαζί με την κόρη της και indeed, τα outfit της με πείθουν ότι κάτι τέτοιο όντως θα μπορούσε να φοράει μια μαμά, όταν πηγαίνει στην παιδική χαρά ή βγαίνει για δουλειές. Casual, αλλά όχι slob, με χαλαρό φούτερ, φόρμα και αθλητικά παπούτσια, ωστόσο τα trendy γυαλιά ηλίου και το edgy μανικούρ αποδεικνύουν πως μόνο ατημέλητη δεν είναι. Ομοίως, όταν φοράει το distressed boyfriend jean, με πρακτικές μπαλαρίνες και ένα ζεστό κασκόλ δεν είναι απεριποίητη. Είναι για μια ακόμα φορά appropriate.

Στη Madonna ταιριάζει γάντι να εκπροσωπεί τον οίκο Louis Vuitton, καθώς έχει τόσα κοινά με μια τσάντα LV:
Και στις δύο, το όνομα έχει μεγαλύτερη αξία από το ίδιο το προϊόν
Είναι κλασσικές
Όσο μεγαλώνουν (παλιώνουν) αποκτούν μεγαλύτερη αξία
Κάθε τόσο ανανεώνονται και επαναπροσδιορίζουν την εικόνα τους …αλλά παραμένουν το ίδιο διαχρονικές
Και ποιος δε θα θέλε μία στο μπράτσο του;

Δε ξέρω τι έχει πάθει ο στυλίστας του Gossip Girl, αλλά δυο σεζόν τώρα επιμένει να ντύνει τη Blair (και όλη την κουστωδία της, από την Jenny μέχρι τη Nelly Yuki) με άσπρο οπάκ καλσόν. Το οποίο γενικά είναι λίγο παιδικό: μου θυμίζει γιορτές, όπου τα κοριτσάκια φορούσαμε τα ‘καλά’ μας φορέματα και παπουτσάκια με μπαρέτα. Ενίοτε τα καλσόν αυτά είχαν και σχέδια, λουλουδάκια, πεταλούδες… Anyway, από τότε έχω να φορέσω λευκό αδιάφανο καλσόν. Η πολλή επανάληψη, όμως, επί της οθόνης, άρχισε να με βάζει σε σκέψεις. Μήπως να το συνδυάσω με ένα επίσης λευκό πλεχτό φόρεμα και μπεζ αξεσουάρ και να πάω να ποζάρω στη χιονισμένη βουνοκορφή;

Είναι κι όλα αυτά τα editorial μόδας που με τρελαίνουν, που δείχνουν τα μοντέλα στα χιόνια με total white winter look... βέβαια τα ίδια μοντέλα κατόπιν φοράνε ζακάρ πουλόβερ μπροστά από το τζάκι στο σαλέ ή δαντελωτά εσώρουχα κι από πάνω ένα γουναρικό, καθώς άλλωστε έτσι κυκλοφορούν όλες στα χιονοδρομικά.

Στοπ στο μπέρδεμα. Αφού μου τη δίνει το κρύο, το πώς ταλαιπωρείται το δέρμα μου στα χιόνια και το σκι. So the verdict is: εκδίδεται πάραυτα restraining order για το οπάκ άσπρο καλσόν, καθώς κρίνεται επικίνδυνο για στυλιστική παρενόχληση (προς το παρόν.....).