Showing posts with label Cover stories. Show all posts

Migato #GenerationFos


H καμπάνια της Migato για το φθινόπωρο - χειμώνα 2015 με τίτλο #generationFOS σηματοδοτεί μία νέα εποχή επικοινωνίας για την εταιρεία: με αφετηρία τους έξι πρωταγωνιστές (της αληθινής ζωής αλλά και) της φετινής φωτογράφισης -που δεν είναι παρά καθημερινοί ήρωες μιας γενιάς σύγχρονων Ελλήνων νέας κοπής- εμπνέεται από όλους όσους αγωνίζονται για τα όνειρα και τους στόχους τους.

Δείτε τι ξεχώρισα από τη καινούρια της συλλογή, όπως την είδα από κοντά στο ΚΑΠΑ ΟΚΤΩ POINT στην Ερμού, στην παρουσίαση που έγινε πρόσφατα.












δείτε ακόμα τη συλλογή της Migato άνοιξη-καλοκαίρι 2015

Glamour (smart shopping) Card

Το περιοδικό Glamour αυτού του μήνα περιλαμβάνει την καθιερωμένη εκπτωτική κάρτα, με την οποία συγκεκριμένες μέρες σε συγκεκριμένα καταστήματα, μπορεί κανείς να ψωνίσει ρούχα, αξεσουάρ και καλλυντικά με έκπτωση (more info στο περιοδικό).
4-6 Νοεμβρίου η κάρτα προσφέρει έκπτωση 30% στα MAC, από όπου εγώ είχα βάλει στο μάτι και απέκτησα:
*το studio finish concealer, spf35 (15,50€): ένα concealer σε βαζάκι, που ναι μεν χρειάζεται δουλειά για να απλωθεί χωρίς να ξεχωρίζει, αλλά προσωπικά το αγαπώ γιατί είναι τέλειο για να καλύπτει μικρά σημάδια, κοκκινίλες, ακόμα και πανάδες (δεν το χρησιμοποιώ δηλαδή για μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια), ενώ οι make up artists στα MAC είναι πάντα πρόθυμοι-ες να βρουν ποια απόχρωση (και έχει πολλές!) ταιριάζει ακριβώς στο δέρμα μου
*dazzleglass creme lip gloss, απόχρωση creme allure (19€): gloss με πολύ χρώμα και γυαλάδα, που δεν κολλάει, αλλά θέλει προσοχή στο άπλωμα (ή ακόμα καλύτερα περίγραμμα με μολύβι) για να μη τρέχει το χρώμα. η απόχρωση είναι ένα φωτεινό δαμασκηνί
*technakohl liner, απόχρωση graphblack (16,50€): μηχανικό μολύβι ματιών, που δεν είναι ούτε πολύ μαλακό ούτε πολύ σκληρό, με ικανοποιητική σταθερότητα και διάρκεια
*eye shadow, απόχρωση satin taupe(16€): best seller σκιά, το χρώμα της οποίας είναι ένα καφέ-γκρίζο με ιριδίζοντα στοιχεία, που μεταμορφώνεται ανάλογα με το φως και ταιριάζει σε όλες


Οι τιμές στις παρενθέσεις είναι οι αρχικές, χωρίς την έκπτωση 30%.
Η διαδικασία με την οποία χρησιμοποιείται η κάρτα είναι πολύ απλή: απλώς τη δείχνετε στο ταμείο -δε χρειάζεται να αφήσετε τα στοιχεία σας, ούτε ποτέ έχει δημιουργηθεί πρόβλημα (πχ ξαφνικά να εμπνευστούν ότι δεν τη δέχονται ή ότι η έκπτωση δεν ισχύει για τα προϊόντα που έχεις διαλέξει). It's really that simple.

The September Issue, Review

σε μια γραμμή: Δεν είναι βαρετό, αλλά δεν είναι και αποκαλυπτικό

Όταν αγοράζεις το September issue, το πιο μεγάλο και influential τεύχος όλης της χρονιάς του πιο μεγάλου και influential περιοδικού μόδας, περιμένεις να δεις όλες τις τάσεις της νέας σεζόν. Όταν πας να δεις το September issue, τι προσδοκίες έχεις;

Εγώ ας πούμε, μια κουτσομπολίστικη διάθεση την είχα. Ήθελα να μάθω πώς τον πίνει τον καφέ της η Anna Wintour? Εντάξει, είδαμε ότι είναι starbucks, αλλά ήταν με low fat soya milk και έξτρα αφρό; Πώς αποφασίζει το πρωί που ξυπνάει τι θα φορέσει; Τι τρώει για μεσημεριανό; Δυο στυλίστες και έναν editor ή λόγω δίαιτας περιορίζεται στα μοντέλα; Πριν από ένα σημαντικό event στέκεται μπροστά από τη ντουλάπα (της vogue) και αναστενάζει ‘θεέ μου δεν έχω τίποτα να φορέσω…!’. Είναι cyborg ή θνητή; Αν είναι cyborg είναι το ίδιο μοντέλο με τη Βικτόρια Μπέκαμ;

Καμία από αυτές τις ερωτήσεις δεν βρίσκει απάντηση. Και ασφαλώς θα πείτε, γιατί το September Issue δεν πλασάρεται ως η βιογραφία της Anna Wintour. Ωστόσο όλο το ντοκιμαντέρ, η ίδια η αμερικάνικη Vogue και εν τέλει η Μόδα, έτσι όπως αφήνεται να εννοηθεί, είναι one woman show –και το όνομα αυτής της γυναίκας: Anna Wintour.
Με ένα της νεύμα αποφασίζει τι είναι in ή out και ποιος είναι ο επόμενος hot designer ή ρίχνει στο καλάθι των αχρήστων projects, φωτογραφίσεις και ιδέες υψηλής αισθητικής, δημιουργικότητας και budget.

Επομένως το λιγότερο που θα ήθελα από την ταινία είναι να παίρνει θέση: πόσο επικίνδυνο είναι ένα και μόνο άτομο να αποφασίζει ποια απόχρωση του μπλε θα είναι στη μόδα φέτος και με μια απόφαση -η λήψη της οποίας φαίνεται να απαιτεί ελάχιστα δευτερόλεπτα- να ανεβάζει και να κατεβάζει σχεδιαστές, κινώντας μια ολόκληρη, εξαιρετικά προσοδοφόρα βιομηχανία; Και με τι κριτήρια η Anna Wintour παίρνει αυτές τις αποφάσεις; Ένστικτο, εμπειρία, τύχη;

H κάμερα την ακολουθεί κατά πόδας, αλλά αποσπασματικά στο στήσιμο του περιοδικού, και αν έχεις δει λίγο από Ugly Betty, όσα διαδραματίζονται τα φαντάζεσαι. Και ναι μεν λύνονται όλες οι χαριτωμένα κλισέ ερωτήσεις, όπως τα μοντέλα τρώνε στα shootings; (ναι τρώνε) ή οι φωτογραφίες ρετουσάρονται; (obviously), αλλά όχι και τα μεγάλα ερωτήματα: πώς η Wintour έφτασε εκεί που είναι, πώς εξελίχθηκε και ποιο είναι το ξεχωριστό ταλέντο που έχει ώστε να έχει τόση δύναμη;

Μιλάει και η ίδια στην κάμερα, μιλάνε περισσότερο οι συνεργάτες της, ακόμα και η κόρη της, που θεωρεί όλη αυτή την ενασχόληση μάλλον ανούσια! Πέρα από αυτό το τελευταίο επίτηδες βαλμένο ειρωνικό bit, δε λένε τίποτα. Ούτε καν γιατί η μόδα είναι τόσο μεγάλο θέμα.

Αυτό που δείχνει το ντοκιμαντέρ είναι όσα νομίζει ότι περιμένουμε να δούμε: πως η Anna Wintour είναι ολίγον bitch και πoλύ ψυχρή. Ακριβώς επειδή νομίζει ότι το περιμένουμε, θα δείξει τη ντουλάπα της Vogue, την εβδομάδα μόδας, νέους σχεδιαστές να παρουσιάζουν τρέμοντας τις συλλογές τους στη Wintour και τα μεγάλα ονόματα να επηρεάζονται από την άποψή της.

Ποια είναι αυτή; Φαίνεται να δυσανασχετεί με όσους θεωρούν τη μόδα αστεία υπόθεση. Γιατί όμως η ίδια θεωρεί τη μόδα σοβαρή; Το μόνο που μας εξηγεί στην έναρξη του ντοκιμαντέρ είναι πως αυτοί που είναι έξω από τον κόσμο της μόδας, ενώ θα ήθελαν να είναι μέσα, καταλήγουν να φοβούνται και ως αντίδραση τη χλευάζουν. Δηλαδή οι άνθρωποι κοροϊδεύουν αυτό που δεν καταλαβαίνουν. Αρκετά απλοϊκό δε βρίσκετε;

Εξάλλου, το ερώτημα δεν είναι ποιος φοβάται τη μόδα, αλλά Ποιος Φοβάται Την Anna Wintour?

Ο τρόπος που παρουσιάζεται η καθημερινή της δουλειά (=να κοιτάζει άπειρες σειρές φωτογραφιών και να αποφασίζει ποιες θα κοπούν από το τεύχος) ήταν σα να προσπαθούσε να μας πείσει ότι κάνει τη πιο αυστηρή δουλειά του κόσμου. Και ταυτοχρόνως την πιο βαρετά επαναλαμβανόμενη. Και ακόμα παραπέρα, με το πιο εφήμερο αποτέλεσμα, καθώς με το που κλείνει το τεύχος, ήδη έχει αποφασιστεί τι θα συμβεί στο επόμενο, στο μέλλον, στη συνέχεια. Και πάλι απ΄ την αρχή.

Και σε όλη αυτή τη διαδικασία η Wintour διατηρεί την απρόσιτη περσόνα της, φορώντας τα χαρακτηριστικά μαύρα γυαλιά της, σα να παίζει ένα ρόλο (αυτόν του puppet master της μόδας), ενώ η αλήθεια μπορεί να είναι ότι θα προτιμούσε να παίζει τένις.
Αλλά αυτή την αλήθεια δεν τη μαθαίνουμε. Δε μαθαίνουμε καν αν έχει χιούμορ και αν μπορεί (όπως όλοι οι έξυπνοι άνθρωποι) να αυτοσαρκάζεται…

Βαθμολογία
3/5 περιοδικά μόδας (γιατί υπάρχει κόσμος -βλ Grace Coddington, creative director- που έχει αντίθετη άποψη από τη A.Wintour και δε φοβάται να την πει.)

επίσης θα πρότεινα να αντισταθείτε στην παρόρμηση να ντυθείτε trendy πηγαίνοντας να δείτε την ταινία… φορέστε ότι θα φορούσατε ….σε ένα Harry Potter movie ας πούμε… εξάλλου και στο Hogwarts και στα γραφεία Vogue… magic happens...

The September Issue @ Νύχτες Πρεμιέρας


η φωτογραφία είναι από το επίσημο site της ταινίας

To πολυσυζητημένο film "The September Issue" θα παίξει στις ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ, στο 15ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας (which we always love and support).
Αντιγράφω από το πρόγραμμα του φεστιβάλ:
"Σπάνιο ντοκουμέντο για έναν αληθινό ναό της μόδας, το βραβευμένο στο Σάντανς ντοκιμαντέρ καταγράφει τις πυρετώδεις προετοιμασίες του πολυαναμενόμενου τεύχους Σεπτεμβρίου της Vogue, ακολουθώντας κατά πόδας την διευθύντρια του Άννα Γουϊντούρ".
Παρουσία του σκηνοθέτη, Ρ. Τζ. Κάτλερ.
Really excited!
Στο ΔΑΝΑΟΣ 1, Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου, στις 20:00.
Έβγαλα ήδη το εισιτήριό μου, στην αγαπημένη μου θέση -εκεί στον εξώστη!

I blame it on the cover

Ξέρω ότι ένα περιοδικό είναι πετυχημένο, όταν με το που το παίρνω στα χέρια μου, θέλω instantly να γίνω σαν το κορίτσι του εξωφύλλου -στη συγκεκριμένη περίπτωση η Hayden Panettiere. Δείχνει τόσο στην ηλικία της (κάτι στο οποίο συχνά αποτυγχάνει) και ταυτοχρόνως πολύ lady.
Και όπως ήταν αναμενόμενο αμέσως ερωτεύτηκα το look -αλλά πώς να το αναπαράγω χωρίς να είμαι χρεωμένη μέχρι το φινάλε του Heroes?
Το μόνο που κατάφερα να ανακαλύψω στην αγορά ήταν ένα παρόμοιας αισθητικής ζευγάρι σκουλαρίκια Swarovksi (μοντέλο etoile), πάνω από τριάντα φορές φτηνότερο από το διαμαντένιο της φωτογραφίας. Αντίστοιχο κολιέ δε βρήκα πουθενά...

The September Issue, trailer


Κυκλοφόρησε το τρέιλερ του πολυαναμενόμενου ντοκιμαντέρ που μπαίνει στα άδυτα της Vogue, ακολουθώντας την editor-in-cief Anna Wintour. Ι know I was sold!

Friday’s thoughts #3: A Beautiful Mine*

50's Cosmetic Icon νεσεσέρ-κύλινδρος με ενσωματωμένο καθρέφτη Lulu Guinness, 35€

Είναι πρακτικά αδύνατο να συμφωνήσουμε σε οικουμενικό επίπεδο και ομοφώνως για το τι είναι ΟΜΟΡΦΟ. Εξαιρείται ο Παρθενώνας και η Shiloh (Pit-Jolie). Τα υπόλοιπα αμφισβητούνται.

Ακόμα και η ίδια η βιομηχανία της μόδας δεν λανσάρει πετυχημένα πρότυπα ομορφιάς. Τα υπερβολικά skinny μοντέλα και το ανελέητο airbrushing στις φωτογραφίσεις αλλοιώνει την κοινή πεποίθηση για το ποια εικόνα γυναικείου σώματος είναι αποδεκτή ή όχι.

Αλλά και το ποια εμφάνιση είναι γενικώς αποδεκτή, είναι υποκειμενικό και συχνά όπως λέω, "τοπογραφικό" θέμα, καθώς εξαρτάται από το πού κυκλοφορεί κάποιος. Eitherway, το πώς ντύνεται ο καθένας μας εκφράζει αρκετά για την προσωπικότητά και το χαρακτήρα του. Αν δε νοιάζεται καθόλου, είναι ίσως γιατί θεωρεί τα ζητήματα στυλ επιφανειακά και ρηχά, γιατί έχει άλλες σκοτούρες στη ζωή του από το αν ταιριάζει το μαύρο με το καφέ ή γιατί προτιμάει να ξοδεύει τα (λίγα ή περισσότερα) χρήματά του σε άλλα πράγματα που τον ευχαριστούν.

Αν από την άλλη, αν κάποιος ενδιαφέρεται υπερβολικά για το τι φοράει ο ίδιος και οι γύρω του μπορεί να είναι ένα επιπόλαιο άτομο. Ή...μπορεί να είναι και τόσο έξυπνο, που έχει καταφέρει κι έχει λύσει όλα του τα προβλήματα στη ζωή του και τώρα ασχολείται με το πού θα βρει δυόσμο για να φτιάχνει πετυχημένα μοχίτο και τι πρέπει να φοράει, ενώ πίνει ένα πετυχημένο μοχίτο.

Αν κάποιος ασχολείται με την εμφάνισή του, αλλά το αποτέλεσμα είναι "περίεργο αισθητικά" (-> έχοντας ως κριτήριο το glossy lifestyle), οκ ας τον πούμε απλά κακόγουστο. Ποιον πειράζει; Είναι όπως κάποιος που όσα μαθήματα φωνητικής και να κάνει, πάλι δε θα μπορεί να πιάσει νότα. Αλλά, δε μπορούμε να του απαγορεύσουμε να τραγουδάει καραόκε σε εκείνο το μπαρ πίσω από τον πύργο των Αθηνών...

*ο τίτλος είναι από το theme song του Mad Men

Friday’s thoughts #1: I was programmed to shop

Bobbi Brown, shimmer blush, coral, 26€ / Jo Malone, dry body oil, sweet lime & cedar, 50€
Estee Lauder, signature lipstick, orchid light, 25€


Όταν ήμουν μικρή παίζαμε με τις ώρες playmobil – αστροναύτες κι εγώ ήθελα διακαώς τη διαστημική βάση, γιατί ήταν πιο μουράτη από το διαστημόπλοιο, πιο ακριβή και κανένα άλλο παιδάκι στη γειτονιά δεν την είχε. Όταν όμως πήγα στο παιχνιδάδικο για να την αγοράσω, τα χρήματα που είχα μαζέψει στον κουμπαρά μου, μιας και εκείνες τις γιορτές δεν είχα βγει για κάλαντα, έφταναν μόνο για το διαστημόπλοιο. Κι έτσι πήρα το πρώτο μου μεγάλο μάθημα: you got to work for your right to shop.

Είκοσι χρόνια μετά, αυτός είναι και ένας βασικός λόγος που σηκώνομαι για να πάω στη δουλειά, με ένα καφέ starbucks στο χέρι (αν πάρω τρεις, ο τέταρτος είναι δώρο), ανακοινώνοντας ότι το μεσημέρι θα πάω να ψωνίσω καλλυντικά γιατί έχουν εκτάκτως εκπτώσεις (διότι - Rebecca Bloomwood mode on- με αυτό τον τρόπο actually κερδίζω χρήματα) για να πάρω ως απάντηση τα γνωστά συνοφρυωμένα βλέμματα. Προσπαθώ να τους εξηγήσω ότι μεγάλωσα μαθαίνοντας να ψωνίζω.

Μεγάλωσα σε μια εποχή που επικρατούσε οικονομική ευμάρεια ακόμα και στις μικροαστικές οικογένειες και που οι γονείς, γεμάτοι ενοχές από τα δικά τους βιώματα, δεν αγόραζαν τίποτα για τους ίδιους, παρά τα ξόδευαν όλα για τα παιδιά τους. Μεγάλωσα στην εποχή της εικόνας και του MTV, και σήμερα δε μπορώ να διανοηθώ να ακούσω μουσική στο σπίτι, αν δεν είναι σε μορφή video clip. Μεγάλωσα στη χρυσή εποχή των media, της υπερπροσφοράς καναλιών από την ιδιωτική τηλεόραση, της εκρηκτικής ανόδου των life style περιοδικών και της καθιέρωσης πολυέξοδων editorial μόδας, όπου πανέμορφες κοπέλες σε πανάκριβα ρούχα πόζαραν με σνομπ διάθεση και αψεγάδιαστο styling. Και επειδή δε μπορούσα να κάνω airbrush στη real life εικόνα μου προκειμένου να λουστώ κι εγώ σ’ αυτό το υπέροχο ιλουστρασιόν χρώμα, πείστηκα ότι μπορώ να τους μοιάσω αν αγοράσω τουλάχιστον τα designer παπούτσια τους, χάρη σε ένα μικρό πλαστικό κομμάτι, που λέγεται πιστωτική. Έζησα την εφηβεία μου σε μια εποχή που η logomania ήταν ‘τάση’, που ‘είμαστε ότι φοράμε’, που ‘ψωνίζεις άρα υπάρχεις’, και που ακόμα και η grunge επανάσταση της απαιτούσε αποκλειστικά dr martens, με αντίτιμο ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό.

Προσπαθώ να εξηγήσω σε όλους ότι μεγάλωσα μαθαίνοντας να ψωνίζω: όταν είμαι στεναχωρημένη, κι όταν είμαι χαρούμενη, όταν παίρνω προαγωγή, κι όταν χάνω τη δουλειά μου, όταν ερωτεύομαι, κι όταν χωρίζω, όταν πάω ταξίδια, όταν μπαίνει ο μήνας, όταν βαριέμαι, όταν θέλω μια αλλαγή, όταν θέλω να με παρηγορήσω, κι όταν θέλω να με κανακέψω -όταν θέλω να νιώσω τη ζωή μου να ομορφαίνει. Όπως είπε και η Τζέσσικα Ράμπιτ, ‘δε φταίω εγώ αγάπη μου… έτσι με σχεδίασαν’. So, don’t put the blame on me.

Featured in Young magazine

Περίεργο είναι τα blogs να δημοσιεύονται και από την by default e-μορφή τους να γίνονται χειροπιαστά. Το περιοδικό Young αυτού του μήνα, ωστόσο, αποφάσισε να κάνει ένα αφιέρωμα στα ελληνικά fashion blogs, οπότε there you go... το Shopping Therapy και όλοι οι υπόλοιποι, που μεταξύ μας γνωριζόμαστε, κάνουμε σχόλια και συμπάσχουμε για διακαείς shopping πόθους εδώ και καιρό, παρέα σε τρεις σελίδες.

Tα περιοδικά των διακοπών

Σε παραλίες, καράβια ή αεροδρόμια, το ξεφύλλισμα αγαπημένων περιοδικών είναι ο πιο χαλαρός τρόπος για να περάσουν οι ‘νεκρές’ ώρες. Αν όμως στην άλλη πλευρά της λίμνης του Ατλαντικού, η coca cola light λέγεται diet coke και έχει διαφορετική γεύση, πόσο διαφορετικά μπορεί να είναι τα εκεί περιοδικά;
Σίγουρα δεν ζυγίζουν τόνους εξαιτίας ‘trendy πετσέτας-τσάντας-νεσεσεριού’, αν γίνεις συνδρομητής έρχονται στο σπίτι σου για περίπου ένα δολάριο (λιγότερο από ένα ευρώ δηλαδή!), ενώ αν δε θες να ξοδέψεις ούτε αυτό το ποσό, μπορείς ακόμα και να καθήσεις στο newstand section ενός μεγάλου βιβλιοπωλείου και να το ξεκοκαλίσεις χωρίς να σε κοιτάζει κανένας περίεργα.

Anyway, το format δε διαφέρει ιδιαίτερα ωστόσο και οι καταναλωτικές μανίες είναι σχεδόν παντού ίδιες (άτιμη παγκοσμιοποιήση).
Το Lucky Αυγούστου επομένως έχει, όπως συνηθίζει και η ελληνική εκδοχή του, οδηγούς για εκείνες τις αγορές που θα μας περάσουν ομαλά από το καλοκαίρι στο φθινόπωρο (βλέπε jeans και μυτερά flat γοβάκια), ενώ το Allure με ένα εκτενές αφιέρωμα στα μαλλιά, μου υπενθυμίζει πως ανεξαρτήτως ηπείρου, τα μισά τουλάχιστον πράγματα που βλέπω στις glossy σελίδες είναι ανεφάρμοστα: στ’ αλήθεια υπάρχει περίπτωση το πολύπλοκο χτένισμα που βλέπω, το οποίο έχει επιμεληθεί έμπειρος και διάσημος hair stylist και που έγινε με σκοπό να αντέξει ίσα ίσα κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης, να μπορώ να το μιμηθώ στο σπίτι με λίγα ρόλεϋ και ένα αφρό για όγκο;

Η Vogue καθώς προσδιορίζει το τεύχος της ως τον οδηγό για το πώς να δείχνεις υπέροχη σε κάθε ηλικία (~και δήθεν ανεξαρτήτως budget) με κάνει να αναρωτιέμαι αν η Anna Wintour έχει αρχίσει να νιώθει πως παραγκωνίζεται από τη νέα τάξη πραγμάτων. Anyway, διαβάζοντας για την ηλικία των 30, νιώθω ανακούφιση καθώς ένα ζευγάρι μπαλαρίνες συνδυασμένες με το μικρό μαύρο φόρεμα, αποτελούν avant-garde επιλογή, ότι πλησιάζει η ώρα να αποκτήσω ένα all time classic κομμάτι-επένδυση όπως ένα ακριβό κόσμημα ή μια γούνα, αλλά ευτυχώς προλαβαίνω ακόμα να πειραματιστώ με ασφάλεια, αν ψάξω σε οίκους όπως η Miu Miu, που διαθέτουν προχωρημένες, αλλά όχι extreme συλλογές.

Τα κορίτσια του εξωφύλλου: Το Lucky φιλοξενεί το τελευταίο λατρεμένο style icon της μικρής οθόνης, την Blair του Gossip girl, aka Leighton Meester και ανακηρύσσει το χαρακτήρα της τον πιο καλοντυμένο της tv. Η ίδια η ηθοποιός δηλώνει την αδυναμία της στα έντονα χρώματα είτε στα ρούχα είτε στα παπούτσια όταν σετάρονται με απλά outfits, επιλέγει τους D&G για εμφανίσεις σε σημαντικά events και θαυμάζει το στυλ της Cate Blachett.

Στη Vogue, αν και το τεύχος τιτλοφορείται ως το 'The Age(less) Issue' φιγουράρει η 34χρονη Kate Moss (γεγονός που με κάνει να ελπίζω πως η δεκαετία των 30 είναι ίσως η καλύτερη;), φωτογραφημένη από (ποιον άλλον;) τον Mario Testino ντυμένη με ένα μάλλινο κρεμ φόρεμα Louis Vuitton και δείχνει τόσο μα τόσο κομψή (ενώ ξέρεις ότι είναι η ίδια που έχει κάνει εν αγνοία της άθλια εξώφυλλα μέσα στην κοκαϊνη) και τελικά αυτό είναι που κάνει αυτή super model και μένα να θέλω να ψωνίσω άμεσα τη συλλογή της για το TopShop -μήπως κλέψω έστω και τόσο δα από το στυλ της: είναι μοναδικό, ό,τι και αν φοράει, και ακόμα κι αν δεν το εγκρίνω πάντοτε, σε καμία περίπτωση δεν περνάει αδιάφορα. Ο John Galliano παρατηρεί την ικανότητά της να δημιουργεί κάθε τόσο ένα ολοκαίνουριο look (που με μαθηματική ακριβεία θα αντιγραφεί ανά την επικράτεια) δίνοντας στο εδώ και το τώρα έμπνευση και άλλο -so fresh ύφος. Η συμβουλή της για τα κορίτσια που δεν έχουν χρόνο (ή την τρελή της συλλογή από designer κομμάτια, may I add) είναι το απόλυτο outfit-στολή: jeans, σακάκι και γυαλιά ηλίου.

Tο Allure φιλοξενεί τη Victoria Beckham και η φωτογράφιση του Michael Thompson που την ήθελε ξυπόλητη και με φυσικό μακιγιάζ, ήταν εμπνευσμένη από τον πίνακα ζωγραφικής Les Beaux Jours. H ίδια δηλώνει πως διαθέτει μια ευρωπαϊκή αίσθηση του στυλ, της αρέσουν τα διαχρονικά κομμάτια (εξ'ού και η αγάπη της προς τις vintage Hermes τσάντες), διαφημίζει τα jean που σχεδιάζει και πιστεύει πως είναι κρίμα που δεν έχει ένα κοριτσάκι για να του δώσει όλα τα ρούχα που έχει στη συλλογή της (οκ, δέχομαι να με υιοθετήσει).

To κακό με τα περιοδικά αυτή την εποχή (τις διαφημίσεις και τις νέες κολεξιόν στα μαγαζιά) είναι ότι προσπαθούν να σε βγάλουν από το mοod των διακοπών με ‘back to…’ άρθρα, και προτού ακόμα απλώσεις το after sun σου, κάνεις σχέδια για τις αγορές της καινούριας σεζόν. Ήδη έχω αρχίσει να πείθομαι για μια γκρι δερμάτινη city bag (=η νέα μαύρη), αλλά και για ένα clutch στο σωστό μέγεθος (να χωράει δηλαδή άνετα και χωρίς να παραφουσκώνει κινητό, κλειδιά, χρήματα, πούδρα και gloss) για απογευματινές μέχρι βραδινές εμφανίσεις.
Σκέφτομαι να κοντύνω λίγο τα μαλλιά στο ύψος του ώμου, το νέο hit κούρεμα μετά την επιτυχία του καρέ, αλλά θα αντισταθώ στην επιστροφή της δαντέλας, ένα από τα trends που θα βαρεθούμε να βλέπουμε το χειμώνα. Ο λόγος; Πολύ φοβάμαι ότι αν δεν περιορίζεται σε λεπτομέρειες, μπορεί να καταλήξει σε λανθασμένα αποτελέσματα, από gothic μέχρι υπερβολικά μεγαλιστίκο, so I think I’ll pass.
Εξάλλου ακόμα δε πρόλαβα να απλώσω το after sun μου!

Ξεφυλλίζοντας ...

Κρύο = inside χαλάρωμα σε στολισμένο σπίτι με σοκολατάκια αγιο-βασίληδες και πολλά περιοδικά, που τα εορταστικά τους τεύχη-τούβλα, είναι από τα πιο πλούσια και glamorous.

Tο αμερικάνικο Lucky, διάλεξε να βάλει στο εξώφυλλό του τη Blake Lively, τη Serena του Gossip Girl και αυτό λέει πολλά για τη σειρά και το πώς επηρεάζει στιλιστικά τις σημερινές τάσεις στη μόδα. Η Blake φωτογραφίζεται με σοφιστικέ άποψη, που της ταιριάζει, διότι ό,τι και να βάλει της πηγαίνει, ποιον κοροϊδεύουμε τώρα και υπενθυμίζει πως το μπλε συνεχίζει να αποτελεί την διαφορετική επιλογή στο βραδινό ντύσιμο. Η μόνη μου, αλλά έντονη, διαφωνία είναι στον ίδιο τον τίτλο του εξωφύλλου “How TV’s newest star gets so chic ”. Well, duh! Το οφείλει στα θαύματα που κάνει κάθε εβδομάδα ο costume designer του show Eric Daman (έχει δουλέψει και για το SATC, btw!). Στις εμφανίσεις της, εκτός σειράς, η Blake Lively, φυσικά και παραμένει εντυπωσιακή, διότι ό,τι και να βάλει της πηγαίνει, ποιον κοροϊδεύουμε τώρα, αλλά σε καμία περίπτωση δε φτάνει το μποέμ και ελεύθερο πνεύμα του τηλεοπτικού της alter ego.

Από την άλλη, η γνωστή και ως Hermione, από τα Harry Potter, δηλώνει ότι αρνείται να προσλάβει στιλίστα, γιατί τότε χάνεται όλο το fun της υπόθεσης. Η 17χρονη Emma Watson μεγάλωσε κι αυτή (ναι, ας σταματήσουμε πλέον ν’ ασχολούμαστε με τη Hayden) και προσπαθεί δειλά δειλά να μπει στον glossy κόσμο των celebrities. Ποζάρει για το InStyle, σε μια φωτογράφηση με πολύ χρώμα και 50’s rockabilly διάθεση, υπό τον τίτλο “Teen Spirit”. Ντύνεται με πανάκριβα Louis Vuitton και Mulberry, ενώ δε μπορώ να μην παρατηρήσω αυτό το Gucci from head to heels outfit, με τη φαρδιά φούστα και το δερμάτινο jacket (που είναι τρελή μόδα φέτος και συνοδεύει ακόμα και επίσημα σύνολα). Το εντυπωσιακό σε αυτόν τον συνδυασμό είναι πώς ένα παλιομοδίτικο στυλ μαζί με ένα κλασσικό κομμάτι, κάνουν ένα ευφάνταστο, αλλά κυρίως φρέσκο mix & match σύνολο.

Το leather jacket με πολυτελές βραδινό φόρεμα και η επαναφορά τάσεων που κυριαρχούσαν δεκαετίες πριν, ιδωμένες με μια καινούρια και μοντέρνα ματιά, τα βλέπουμε και σε αυτή τη φωτογράφηση της Lindsay Lohan, που απεξαρτημένη πλέον και με καινούρια χείλη (δόξα και τιμή στο κολλαγόνο), είναι η κυρία του κυρίου σούπερ-ήρωα και επιβεβαιώνει πως το Brigitte Bardot look, δηλαδή μαλλιά με όγκο και μάτια τονισμένα, είναι πάντα σέξι.

Western Girl

Δεν είμαι fun του cowboy look -ακόμα και την εποχή του Music της Madonna δε κατάφερα να το υιοθετήσω. Αλλά όταν βλέπω αυτές τις υπέροχες φωτογραφίες του Mario Testino για τη Vogue τεύχος Οκτ. και θαυμάζω την ανεπιτήδευτη ομορφιά της Charlize Theron, αυθόρμητα μου έρχεται να φορέσω το κλασσικό καρό μου πουκάμισο.

Και γιατί όχι; είναι τόσο κλασσικό όσο ένα ζευγάρι used jeans.

Natalie Portman, Katherine Heigl, Kirsten Dunst

Style maker

Το περιοδικό Us Weekly τίμησε και φέτος (με τι κύρος άραγε;) τους trendsetters του Hollywood, ανακηρύσσοντας τη Jennifer Lopez σε "Style Icon Of The Year", που παρέλαβε το βραβείο της φορώντας λευκό κοστούμι με navy αναφορές και τους trademark κρίκους-σκουλαρίκια.

Η Aili Riley δημοσιογράφος του περιοδικού, δήλωσε ότι η Jenny from the block, εξελίχθηκε πολύ τα τελευταία χρόνια (couldn’t agree more, ίσως επειδή κυκλοφορεί δίπλα στον κακάσχημο Marc Anthony και έτσι η ίδια δείχνει πολύ ομορφότερη) και το στυλ της μπορεί πλέον να χαρακτηριστεί κομψό και σοφιστικέ (καλύτερα ας μην υπερβάλουμε). Έτσι, ήταν η φετινή επιλογή, καθώς είναι πάντα λαμπερή είτε περπατάει στο κόκκινο χαλί (η ίδια η Lopez θεωρεί κορυφαία της εμφάνιση αυτή στις Χρυσές Σφαίρες) είτε ψωνίζει στο seven-eleven της γειτονιάς της (λέμε τώρα).

Εξάλλου, η JLo δε ντύνεται μόνο με τα πιο γνωστά labels, αλλά σχεδιάζει και η ίδια (ή τέλος πάντων το team που έχει προσλάβει) δική της σειρά ρούχων (εν τω μεταξύ μόλις λάνσαρε και τα Justsweet, με ένα ασημένιο lurex ζιβάγκο μπλουζοφόρεμα με φουσκωτά μανίκια να ξεχωρίζει, καθώς το φόρεσε όταν πήγε να coachάρει του παίχτες του American Idol). Δεν πρόκειται μόνο για μια επιτυχημένη επιχειρηματική κίνηση, αλλά για τη δημιουργία ενός ολόκληρου στυλιστικού προφίλ (personal comment: εγκρίνουμε ρούχα by Jlo, γιατί φοριούνται από κορίτσια που διαθέτουν καμπύλες, σε νορμάλ τιμές).

Στο γλέντι που ακολούθησε, το ντύσιμο ήταν «είμαι ένα απλό- glamorous- party- girl», με την Paris Hilton με άσπρο σατέν φορεματάκι με μαύρες λεπτομέρειες στο τελείωμα και διακριτικό φιόγκο στο μπούστο (το ίδιο φόρεσε σε μοβ χρώμα σε event του Armani για τα καινούρια γυαλιά ηλίου) και τη Lindsay Lohan με ξανθιές μπούκλες (extension ε;), άσπρο κορσέ και φούστα μαύρη μίνι με φουρό, συνδυασμένη με άσπρες πλατφόρμες, που παρέλαβε το βραβείο "Red Carpet Style" (δηλαδή όπου γάμος και χαρά, η Lindsay πρώτη).

Miss Zellweger

Η Renée Zellweger δηλώνει ότι επιθυμεί οι περιπέτειες της ζωής της να μην περιορίζονται στα κινηματογραφικά πλατό και κάνει με αφορμή το ρόλο της ως Miss Potter στην ομώνυμη ταινία μια ρομαντική –λέγε με και παλιομοδίτικη φωτογράφηση για τη Vogue (από τον Mario Τestino), πότε με ένα floral φόρεμα Oscar de la Renta, πότε με cropped σακάκι Alexander McQueen, αλλά πάντα με λαγουδάκια –προς τιμήν του Peter Rabbit- στην αγκαλιά της…

Τα αλλεπάλληλα χασμουρητά αυτού του concept, διαδέχεται ένα κύμα ζήλιας από μια πόζα που θαμπώνει: η ηθοποιός, που έχει πάρει κατ' εξακολούθηση καλά reviews όχι μόνο για τις ταινίες της, αλλά και για τις red carpet εμφανίσεις της, παρά το λιτό ίσιο καρέ των μαλλιών της, λάμπει, μέσα σε μια τουαλέτα Alexander McQueen με balloon τελείωμα και λεπτομέρειες από μαύρη δαντέλα. Breathtaking τα Christian Louboutin σατέν παπούτσια στο χρώμα της σαμπάνιας, ενώ τα κοσμήματα είναι, όπως αρμόζει, Harry Winston.

Διαφάνεια και Λάμψη

Λάμψη σε διακριτικούς και όχι κραυγαλέους τόνους (forget the 80’s) είναι η τάση μακιγιάζ που θα επικρατήσει - ξεχωρίσει αυτή την άνοιξη (και το καλοκαίρι). Γήινοι τόνοι, αλλά λαμπερές υφές επιστρατεύονται και το αποτέλεσμα είναι κοσμοπολίτικο easy living πίνοντας κοκτέηλ το ηλιοβασίλεμα δίπλα από τη πισίνα, φορώντας πορτοκαλί καφτάνι... επανέρχομαι: διαφανές μακιγιάζ που υπογείως είναι σέξι, μέσα από τη δήθεν απλότητα και χαλαρότητα που πλασάρει. Δήθεν, γιατί όσο πιο natural επιθυμείς να είναι το look, τόσο πιο πολύ πρέπει να παιδευτείς για να πείσεις ότι «όχι καλέ που βάφτηκα, έτσι είμαι όταν ξυπνάω το πρωί!»

Οι κοπέλες που έχουν άψογο δέρμα, με ένα ρουζ σε μορφή μους ή κρέμας, όπως το Cream colour base MAC, θα αποκτήσουν στιγμιαία λάμψη και χρώμα υγείας, ενώ όσες έχουν ξηρό δέρμα, μια μάσκα ενυδάτωσης, όπως η Αpivita express, aqua plus face mask with cucumber, σε βολικά φακελάκια, μπορεί να προηγηθεί για καλύτερα αποτελέσματα. Οι κοπέλες με μικτό ή λιπαρό δέρμα, θα πρέπει να προσπαθήσουν περισσότερο, δημιουργώντας πρώτα μια ματ ομοιόμορφη βάση, για παράδειγμα με το Ideal Matte, refinishing make up, της Estée Lauder -ή ό,τι εφαρμόζουν στη καθημερινή τους ρουτίνα για να μη γυαλίζουν- και μετά να δουλέψουν πάνω σ΄ αυτή. Το ζητούμενο είναι λάμψη στα σωστά σημεία και όχι αντιαισθητική γυαλάδα λιπαρότητας παντού.

Ελάχιστο κονσίλερ θα χρησιμοποιηθεί ταμποναριστά σε σπυράκια /σημάδια/ δυσχρωμίες, ενώ αν δεν υπάρχει τέτοια ανάγκη, ας κάτσει στο νεσεσέρ. Κάτω από τα μάτια, στο πλάι των χειλιών και στα πτερύγια της μύτης θα αναμειχθεί καλά ένα highlighter, που θα φωτίσει, αλλά δε θα καλύψει, όπως το best seller, YSL Touche Éclat σε πρακτική μορφή στυλό.

Για φυσικό αποτέλεσμα, το κλασσικό ματ ρουζ, θα αντικατασταθεί από πούδρα τερακότα, όπως η object of desire, Terracotta του Guerlain, που θα δώσει αυτό το ηλιοκαμένο ‘ήμουν κι εγώ στο κότερο’ επιθυμητό εφέ, εφόσον ότι περισσέψει στο πινέλο, μετά τα μήλα του προσώπου, το περνάμε πάντα από μέτωπο, μύτη, πηγούνι, αλλά με προσοχή γιατί οι υπερβολές φωνάζουν από μακριά ότι είναι fake.
H πούδρα τερακότα πρέπει να περάσει και μια βόλτα από το ντεκολτέ, εφόσον αυτό αποκαλύπτεται, για ομοιόμορφο αποτέλεσμα και σέξι μπούστο. Για αυτό το σημείο, ωραίο αποτέλεσμα δίνει και το τζελ, Stila Sun gel.

Ένα shimmer ρουζ που αντανακλά το φως, όπως το Shimmer Brick Compact, της Bobbi Brown, που το Shopping Therapy λατρεύει, θα μπει σε μικρή ποσότητα πάνω από την τερακότα (ή μπορεί και να την αντικαταστήσει εντελώς, ανάλογα με το φυσικό χρώμα της επιδερμίδας σας), για να λαμπυρίζουμε από φρεσκάδα, αλλά εκτός από τον κλασσικό τρόπο, μπορεί να περαστεί με ένα φαρδύ πινέλο και πάνω από τα μάτια, για διακριτική λάμψη.

Στα οποία μάτια μπορείτε να κρατήσετε ήσυχο το αποτέλεσμα με καφέ αποχρώσεις, αλλά αν έχετε κέφι, τονίσετε τα ακόμα και με μοβ ή λαδί σκιές, για βραδινό look -αν και ιδανικό είναι το χρυσό ή χάλκινο (μοναδικές στο είδος τους οι σκιές σε σκόνη Pigments MAC, σε απόχρωση Copper Sparkle, Old Gold και Pink Bronze). Μη ξεχάσετε όμως τα φρύδια, που πρέπει να είναι καλοσχηματισμένα!

Τα χείλη, θα λάμψουν με ένα gloss σε μπεζ ή γήινους τόνους, όπως αυτά που διαθέτει η Bronzing Make Up Palette, μια διαφορετική πολυσυσκευασία της Terracotta του Guerlain, ενώ σούπερ αγορά-δώρο για το πρόσωπο που αγαπάμε περισσότερο (το δικό μας) είναι τα κραγιόν σε nude αποχρώσεις του Dior Addict Ultra Nude, #520 και #220. Ακόμα και το πιο nude κραγιόν ωστόσο, μπορεί να μη δίνει το ‘γυμνό’ αποτέλεσμα που ταιριάζει –εκτός αν έχετε βάλει προηγουμένως και στα χείλη make up, ‘αποχρωματίζοντας’ τα.

Το διαφανές μακιγιάζ δεν είναι μόνο τάση. Δείτε το σαν το ιδανικό για ταλαιπωρημένα δέρματα και ξενυχτυσμένα party girls, καθώς κάνει το πρόσωπο να δείχνει πιο ξεκούραστο, φωτίζοντάς το.

Τέλος, αυτή η λατρεμένη και ποθητή λάμψη που βλέπει κανείς στα περιοδικά (όπως η Eva Mendes στο In Style) είναι αποτέλεσμα photoshop. Όλο το hondos center και να βάλουμε επάνω μας, όσο solarium ή ηλιοθεραπεία να κάνουμε, αυτό το χρώμα δεν αποκτιέται. Σας το λέει το Shopping Therapy, που έχει δοκιμάσει όλα τα προϊόντα που αναφέρονται παραπάνω (αν και θα προτιμούσε να τα έχει φάει σε cheesecake).

Made in Australia

Όταν ρωτάνε τις γυναίκες πώς θέλουν να ντύνονται οι άντρες, αυτές απαντάνε: «χαλαρά και κομψά», «δε κοιτάζω τα ρούχα, αλλά τα παπούτσια», «δε κοιτάζω τα ρούχα, θέλω μόνο να είναι καλό παιδί» και τέτοια αόριστα. Γιατί δε μπορούν να παραδεχτούν (τη στιγμή που οι περισσότερες το πιστεύουν) ότι υπέρτατο coolness σε ένα άνδρα είναι ένα καλοραμμένο κοστούμι, χωρίς να τον κάνει φλώρο, business freak ή βαρετό; Βλέπε James Bond. O Hugh Jackman φωτογραφίζεται στο Men’s Vogue και σημειώνει ότι «δεν είναι ανάγκη να είσαι ο 007 για να φοράς κοστούμια».

Window Shopping

Blogger Template by Clairvo modified by ShoppingTherapy | Social Media Icons